ခရစ္ေတာ္သင္ၾကားေသာ ဆုေတာင္းခ်က္

            ကဲ.... ဘာသိခ်င္ၾကေသးသနည္း။ သိခ်င္သူမ်ားလက္ေထာင္ ဟုေျပာလွ်င္ ကေလးမ်ား လက္ေထာင္ၾကလိမ့္မည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆုိေသာ္ ကေလးမ်ားသည္ အစစအရာရာ သိခ်င္ၾကသူသည္ မဟုတ္ပါလား။ ဆယ္ေက်ာ္သက္ေတြကလည္း မည့္သည့္အခိ်န္တြင္ ကားေမာင္းခြင့္ရမည္နည္း စသည္ျဖင့္ သိခ်င္သည္မ်ား ရွိသကဲ့သုိ႔ အရြယ္ေရာက္ေသာသူမ်ားႏွင့္ အသက္ႀကီးသူမ်ားက စာေစာင္မ်ားတြင္ အေျဖရွာ ၾကသည္။ ဥပမာ- ဝေနသည္ကုိ ပိန္ေအာင္ မည္ကဲ့သုိ႔လုပ္ရမည္ကုိ သိလုိၾကသည္။

              ခရစ္ေတာ္၏ ေနာက္လုိက္တပည့္ေတာ္မ်ား သိလုိစိတ္က သူတုိ႔၏စိတ္တြင္ ဆာေလာင္ ငတ္မြတ္ ေနသည့္အရာ တစ္ခုျဖစ္သည့္ မည္ကဲ့သုိ႔ဆုေတာင္းရမည္နည္း ဟူေသာအခ်က္ျဖစ္ သည္။ သခင္ခရစ္ေတာ္က ဆုေတာင္းရန္ တပည့္ေတာ္မ်ားကုိ သင္ၾကားသည့္ ပဌာနာေတာ္သည္ တန္ဖုိးမျဖတ္ႏုိင္ေသာ ရတနာႏွင့္တူေသာ ဆုေတာင္းခ်က္ျဖစ္သည္။

               ခရစ္ေတာ္၏ ပဌနာေတာ္ဟု ထိုအခ်ိန္မွစ၍ သိၾကသည့္ဆုေတာင္းခ်က္အား ယေန႔တုိင္ေအာင္ သန္းေပါင္းမ်ားစြာေသာ ယုံၾကည္သူမ်ားတုိ႔သည္ ဦးထိတ္ထားရြတ္ဆုိၾကသည္။ လူတုိင္းအလြတ္ရၾကသည္။ ထုိသုိ႔ ဆုေတာင္းခ်က္တုိတုိေလးကုိ ကေလးမ်ားပင္အလြတ္ ဆုိႏုိင္သည္။ ခရစ္ေတာ္၏ ပဌနာသည္ အလြန္ပင္ နက္ရႈိင္းပါသည္။ ဤနက္ရႈိင္းမႈအတုိင္းအတာ မည္မွ်ရွိသည္ကုိ မည္သူမွ် မတုိင္းတာႏုိင္ပါ။ ဆုေတာင္းခ်က္မ်ားကုိ တစ္ခ်က္ခ်င္း ဆင္ျခင္ ႏွလုံးသြင္းၾကပါစုိ႔။

           

သင္းအုပ္ေနအိမ္ႏွင့္ဧည့္သည္တည္းခုိရာအေဆာက္အဦးေဆာက္လုပ္ျခင္း

          က်ိဳကၡမီသာသနာေျမသည္ ႏွစ္ျခင္းခရစ္ယာန္တုိ႔၏ သာသနာဘူမိနက္သန္ေျမတစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ဆရာႀကီးယုဒႆ     န္ႏွင့္ မမအဲန္းတုိ႔အေျခခ်သာသနာျပဳခဲ့ေသာေနရာတစ္ခုျဖစ္သလုိ၊ မမအဲန္း ေခါင္းခ်ခဲ့ သည့္ ေနရာလည္းျဖစ္ပါသညါ။

             ထုိေၾကာင့္ ႏွစ္ျခင္းတုိ႔၏ သမုိင္းဝင္သာသနာေျမတစ္ခု ျဖစ္သည့္အတုိင္း အရပ္ရပ္မွ ရွိေသာ ျပည္တြင္း၊ ျပည္ပ ဧည္သည့္မ်ားလာေရာက္လည္ပတ္ တည္းခုိၾကသည့္ေနရာလည္း ျဖစ္ေပသည္။ သမုိင္းဝင္ ေနရာတစ္ခုျဖစ္သည့္အတုိင္း အေျခခံလုိအပ္ခ်က္မ်ားရွိသည့္အတုိင္း ယခုအခါ သင္းအုပ္ေနထုိင္ဖုိ႔ရန္ႏွင့္ ဧည့္သည္ေတာ္မ်ား လာေရာက္တည္းခုိ ေနထုိင္ႏုိင္ရန္ ႏွစ္ထပ္အေဆာက္အဦး တစ္ခုကုိ စတင္ေဆာက္လုပ္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။

                  အေဆာက္အဦးကုိ ယခုအခါ ေခတၱရပ္နားထားကာ ထပ္မံတည္ေဆာက္ဖို႔ရန္အတြက္ လုိအပ္ေသာ အလွဴေတာ္ေငြမ်ားကုိ ရွာေဖြစုေဆာင္းလ်က္ရွိပါသည္။ ထပ္မံလိုအပ္ေသာ အလွဴေတာ္ေငြမွာ က်ပ္သိန္း (၂၀၀) ခန္႔ရွိပါသည္။ ထုိေၾကာင့္ ယုံၾကည္သူညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမမ်ား၏ ပါဝင္ေပးလွဴ မႈ၊ သတိရဆုေတာင္းေပျခင္းမ်ား အထူးပင္လုိအပ္ေနပါသည္။ သာသနာ့အေဆာက္အဦးတစ္ခု တည္ေဆာက္ရန္ အထူးပင္ခက္ခဲေနခ်ိန္တြင္ ေက်းဇူးေတာ္ခံစားရေသာအခ်ိန္၌ အျမန္ဆုံးၿပီးေျမာက္ရန္ လုိအပ္လ်က္ရွိရာ က်ိဳကၡမီတြင္ သာသနာဆက္လက္ရွင္သန္ရပ္တည္ေရးႏွင့္ သမုိင္းဝင္ေနရာသာယာ လွပေရး အတြက္ ဝုိင္းဝန္းပါဝင္ကူညီၾကပါရန္ ႏႈိးေဆာ္အပ္ပါသည္။

                                                                       (က်ိဳကၡမီအသင္းေတာ္)

စတင္ပႏၷက္ရုိက္ျခင္း

အုပ္ျမစ္စီျခင္း

ပထမအထပ္အတြက္တုိင္ပုံမ်ားေလာင္းျခင္း

ဒုတိယအထပ္အထပ္အတြက္တုိင္ပုံေထာင္ျခင္း

ဒုတိယအထပ္တုိင္ပုံေလာင္းျခင္း

လက္ရွိအေျခအေန

            လက္ရွိအေျခအေနတြင္ ရပ္နားထားရၿပီး၊ မုိးရာသီဝင္ေရာက္လာမည္ျဖစ္ေသာ္ေၾကာင့္ အမိုးျပဳလုပ္ရန္ လုိအပ္ေနပါသည္။ အမိုးအကာအႀကမ္းအတြက္ က်ပ္သိန္း (၁၀၀) လုိအပ္ေနပါသျဖင့္ ယုံၾကည္သူ ဓမၼမိတ္ေဆြမ်ား၏ ပါဝင္ပံ့ပုိးမႈမ်ား အထူးပင္လုိအပ္ပါေၾကာင္း ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

ေပးလွဴျခင္း

            ကၽြႏု္ပ္တုိ႔ကုိးကြယ္ ယုံၾကည္ေသာ ဘုရားသခင္သည္ အလြန္ၾကြယ္ဝခ်မ္းသာၿပီး ရက္ေရာ စြာ ေပးကမ္းတတ္သူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ အေၾကာင္းမွာ ဘုရားသခင္သည္ ကၽြႏု္ပ္အား အလြန္ ခ်စ္ေသာေၾကာင့္ အေကာင္းဆုံးေပးခဲ့ပါသည္။ (ေယာ ၃း၁၆)။ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးက “ေပးကမ္းျခင္းတုိင္း တြင္ ေမတၱာမရွိေသာ္လည္း ခ်စ္ျခင္းေမတၱာရွိလွ်င္ အၿမဲေပးကမ္းမည္” ဟု ဆုိခဲ့သည္။

              ေပးကမ္းျခင္းသည္ ဘဝေအာင္ျမင္ တုိးတက္ျခင္း၏ လွ်ိဳ႕ဝွက္ခ်က္ တစ္ခုျဖစ္ပါသည္။ ဘုရား သခင္ကုိ ဘယ္ေသာအခါမွ် သင္ေပး၍မႏုိင္ပါ။ (You can never out give God ) (တ ၂၀း၃၅)။

              ဘုရားသခင္သည္ ကၽြႏု္ပ္တုိ႔အား အရာခပ္သိမ္းကုိ ေပးခဲ့ပါၿပီ။ သင္သူ႔ကုိ ဘာျပန္ေပးမည္နည္း။ (ဆာလံ ၁၁၆း၁၂)

၁။   ဆယ္ဖို႔တစ္ဖုိ႔  (Tithing) 

           ဆယ္ဖုိ႔တစ္ဖုိ႔ေပးလွဴ ျခင္းသည္ အလွဴ လွဴ ျခင္း မဟုတ္ပါ။ ဘုရားသခင္ႏွင့္ဆုိင္ေသာ အရာကုိ ျပန္ေပးျခင္းသာ ျဖစ္သည္။ ဆယ္ဖုိ႔ကုိးဖုိ႔ထဲက ေပးလွဴ မွသာလွ်င္ အလွဴ လွဴ ျခင္း ျဖစ္ပါသည္။ (ဆရာႀကီးဘတူ- ပုသိမ္)

မာလခိက်မ္းကုိေလ့လာျခင္း

             ဤဓေလ့ထုံးစံကုိ ေမာေရွ၏ေရွ႕အေတာ္ေဝးေဝးအခ်ိန္ကပင္ ေတြ႕ရွိႏုိင္ၿပီး ဗာဗုလုန္မွ ေရာမ အခ်ိန္အထိ ထုိဓေလ့ ရွိခဲ့ပါသည္။ အာၿဗံဟံသည္ ေမလခိေဇဒက္ကုိ ဆယ္ဖုိ႔တစ္ဖုိ႔ ေပးခဲ့သည္။ )က ၁၄း၂၀၊ ေဟၿဗဲ ၇း၂၊၆)။ ယာကုပ္သည္ ဘုရားသခင္အား ဆယ္ဖုိ႔တစ္ဖုိ႔ေပးရန္ ကတိျပဳ ခဲ့သည္။ (က ၂၈း၂၂) ။ ေမာေရွ၏ ပညတ္တရားသည္ ေျမွထြက္ေသာ အသီးအႏွံမွ ဆယ္ဖုိ႔တစ္ဖုိ႔ကုိ ေလဝိအမ်ိဳးသား မ်ားႏွင့္ ယဇ္ပေရာဟိတ္မ်ားကုိ ေပးရန္ ေတာင္းဆုိသည္။ (ဝတ္ ၂၇း၃၀-၃၃၊ ေတာလည္ ၁၈း၂၁-၃၂)။

               ဆယ္ဖို႔တစ္ဖုိ႔စနစ္ကုိ လက္ေတြ႕က်က် နည္းလမ္းမွန္ကန္စြာ က်င့္သုံးျခင္းအားျဖင့္ သင့္အသင္းေတာ္၊ သင့္အဖြဲ႕အစည္း၏ ဘ႑ာေရး တုိးတက္ေကာင္းမြန္လာေပမည္။

ဘဝ၏ အရည္အေသြးမ်ား

             လူ႔ဘဝတြင္ မည္သည့္အရာသည္ အေရးႀကီးဆုံးနည္းဟု တစ္ခါ အေမးခံရခဲ့ဖူးသည္။ စာဖတ္သူ မ်ားထဲမွ တစ္ခ်ိဳ႕က အႀကံအစည္ဟု အမ်ိဳးမ်ိဳးထင္ေၾကးေပးၾကမည္ဟု ကၽြန္ေတာ္ေမွ်ာ္လင့္ပါသည္။ စာအုပ္ စာေပႏွင့္ ရုပ္ရွင္ ဗီြဒီယုိ ေပါင္းေျမာက္ျမားစြာ ကုိ ကၽြန္ေတာ္ေသခ်ာစြာ ၾကည့္ရႈေလ့လာ ၾကည့္ သည္။ ေငြေၾကး ပုိင္းဆုိင္ရာႏွင့္ ပတ္သက္၍ အေတာ္ေလးဆင္းရဲခံရၿပီးမွ ေနာင္တရကာ ေနာက္ဆုံးေတာ့ ၿငိမ္းခ်မ္းမႈဘက္သုိ႔ ဦးတည္သြားပုံကုိ ဇတ္မ်ားက ညႊန္းၾကသည္။ စိတ္ေထာင္းရင္ကုိယ္ေၾက ဟူေသာစကား သည္ လြန္စြာမွန္ေၾကာင္း ကၽြန္ေတာ္တစ္ေယာက္အေနျဖင့္ လက္ခံပါသည္။

            ဘဝ၏အရည္အေသြးမ်ားတြင္ စိတ္ပညာရွင္အမ်ားစုက စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာႏွင့္ ရုပ္ပုိင္းဆိုင္ရာ ႀကံ႕ခုိင္မႈ ဤႏွစ္ခုသည္ ေငြထက္အေရးႀကီးသည္ဟု တင္ျပၾကသည္။ လူတစ္ဦးသည္ ေငြေၾကာင့္ေပ်ာ္ရႊင္မႈ ကုိရသည္မွာ အျပည့္အဝမမွန္ေခ်။ ရသေလာက္ႏွင့္ ေရာင့္ရဲတင္းတိမ္စြာ ေနတတ္ျခင္းက စိတ္ပုိင္းဆုိင္ ရာ ႏွင့္ ရုပ္ပုိင္းဆုိင္ရာႀကံ့ခုိင္မႈ အေပးဆုံးျဖစ္သည္။ 

                 လူတစ္ဦးသည္ စဥ္းစားေတြးေခၚတတ္သူဟု ဆုိပါစုိ႕။ ဥစၥာမ်ားျခင္း၊ နည္းျခင္းသည္ သူ႔အတြက္ အေရးမႀကီးဘဲ စိတ္ခ်မ္းသာၿပီး စုိးထိတ္မႈကင္းစြာႏွင့္ ေလာကႀကီးထဲမွာ ေနထုိင္သြားပါက သူသည္ ေသသြားသည့္တုိင္ေအာင္ ၿငိမ္းၿငိမ္းခ်မ္းခ်မ္း သာရွိေခ်မည္။ ဥပမာ- အေၾကြးရွိေသာ လူတစ္ဦး၏ ခံစားခ်က္ႏွင့္ အေၾကြးမဲ့ေသာ သူ၏ခံစားခ်က္တုိ႔သည္ မတူညီႏိုင္ေပ။ စိတ္ပိုင္းဆုိင္ရာကုိ ႀကံ့ခုိင္ေအာင္ အရင္ႀကိဳးစားၿပီးလွ်င္ က်န္ေသာ ေနာက္ဆက္တြဲတုိ႔သည္ မခက္ခဲလွေၾကာင္း စိတ္ပညာရွင္တုိ႕က တင္ျပထားသည္။ 

                စိတ္ပုိင္းဆုိင္ရာ ႀကံ့ခုိင္မႈရွိရန္ အဓိကလုိအပ္ေသာ အခ်က္ (၄)ခ်က္ကုိ တင္ျပလုိပါသည္။

တမန္ေတာ္ (၁၂)ပါး

 

 (၁)   ေပတရု (မ ၁၀း၂၊ ေယာ ၁း၄၂)

             ေယာန၏သားျဖစ္သည္။ အေျႏၵ၏ အစ္ကုိလည္းျဖစ္သည္။ တံငါသည္ျဖစ္၍ အိမ္ေထာင္သည္ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ ဂါလိလဲျပည္၊ ကေပရေနာင္ၿမဳ႕ိ၌ ေနထုိင္သည္။ ရွိမုန္ေပတရု (သုိ႔) ေကဖ ဟု အမည္ရသည္။ ေကဖ၏ အ ဓိပၸာယ္မွာ ေက်ာက္ ျဖစ္သည္။ တမန္ေတာ္တုိ႔၏ ေခါင္းေဆာင္ျဖစ္သည္။ နာဇရက္ၿမိဳ႕သား ေယရႈသည္ အဘယ္သူျဖစ္သည္ကုိ ပထမဦးဆုံး သိျမင္သူျဖစ္သည္။ အၿဂိပၸမင္း ၏ ေမာင္းမေလးဦးႏွင့္ ဧကရာဇ္ဘုရာင္ အယ္ဘိန ျမတ္ႏုိးေသာ မိဖုရား ဇန္သစ္ပီသည္ ေျပာင္းလဲ၍ ခရစ္ယာန္ျဖစ္လာသည္။ ထုိေၾကာင့္ ေပတရုကုိ သတ္ရန္ဆုံးျဖတ္ၾကသည္။ ထုိေၾကာင့္ ေရာမၿမိဳ႕မွ ထြက္ခြာ တိမ္ေရွာင္ရန္ လာစဥ္ သခင္ေယရႈ ေရာမၿမိဳ႕ထဲ ဝင္လာသည္ကုိ ရူပါရုံျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူတိမ္ေရွာင္ေသာ ကားတုိင္ကုိ ထမ္းရြက္ရန္ ျပန္လာခဲ့သည္။ သူ၏ ဇနီးအား သူ႔ေရွ႕တြင္ ကြက္မ်က္ခဲ့သည္။ မိမိ၏ အရွင္သခင္ကဲ့သုိ႔ လက္ဝါးကပ္တုိင္၌ ရုိက္ျခင္းငွာ မထုိက္တန္ေသာေၾကာင့္ ေဇာက္ထုိးထား၍ ကြပ္မ်က္ရန္ ေတာင္းဆုိေလသည္။

 

ဘယ္သူဘုရား စစ္သလဲ

           မုိးမရြာဘဲေနတာ သုံးႏွစ္ျပည့္သြားၿပီ။ တစ္လကုန္သြားတယ္။ ေကာင္းကင္က မုိုးတစ္စက္မွ မက် လာဘူး။  တစ္ေန႔ ၿပီးတစ္ေန႔ အေရွ႕က ေနမင္းထြက္လာၿပီး၊ ေျခာက္ေသြ႕တဲ့ ေရာင္ျခည္ကုိ ထြက္ေစ တယ္။ ေန႔စဥ္ႏွင့္အမွ် လူေတြက ေၾကးဝါနဲ႕တူတဲ့ မုိးကုိ ေမွ်ာ္ၾကည့္ေပမဲ့လုိ႔ တိမ္ခုိးတိမ္ရိပ္ကုိေတာင္မွ မျမင္ ရၾကပါဘူး။ ျမစ္ေတြေသြ႕ေျခာက္ကုန္တယ္။ လယ္ေျမေတြ ေျပာင္ေနတယ္။ တိရစၦာန္ေတြစားဖုိ႔ ျမက္တစ္ ရြက္ကုိေတာင္ မရဘူး။ စားစရာမရဘဲ ငတ္ျပတ္ေနၾကတယ္။ လူေတြမွာရွိတဲ့ ဆန္စပါး အနည္းငယ္ေလး ဟာကုန္သြားၾကပါၿပီ။ အဆာငတ္လာၾကတယ္။

             ရွင္ဘုရင္အာဟတ္က ပေရာဖက္အဘိယကုိ ေျပာတယ္။ နန္းေတာ္ကထြက္ၿပီး ေခ်ာင္း၊ေျမာင္း ရွိရာ ျမက္ေပါက္တဲ့ေနရာကုိ သြားၾကရင္ တိရစာၦန္ေတြအားလုံးမေသဘဲ၊ အသက္ရွင္ေနႏုိင္ၾက လိမ့္မယ္။ တစ္တုိင္းျပည္လုံးကုိ ႏွံ႕စပ္ေအာင္ ဘုရင္မင္းနဲ႕  အဘိယ လမ္းခြဲထြက္ၾကတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ ဧလိယဟာ မုဆုိးမအိမ္မွာပဲ ရွိေနေသးတယ္။ ဘုရားသခင္က “အာဟတ္၊ မင္းသြားေတာ့ ေျမႀကီးေပၚကုိ မုိးရြာေစေတာ္ မူလိမ့္မယ္” လုိ႔ေျပာပါတယ္။

             ဧလိယဟာ ဣသေရလတုိင္းျပည္ထဲသုိ႔ ဝင္လာၿပီး အဘိယရွိရာကုိ ေရာက္သြားတယ္။ အဘိယ က အံ့ၾသမဆုံး ျဖစ္သြားတယ္။ အာဟတ္မင္းက တစ္တုိင္းတစ္ႏုိင္ငံလုံး လုိက္ရွာမေတြ႕ဘဲနဲ႕ အခုေတြ႕ေန ရတယ္။ အဘိယက ေျမထိေအာင္ ဦးခ်ၿပီး ဧလိယကုိ ေတြ႕ျမင္တာ အဟုတ္ပဲလားလုိ႔ ေမးတယ္။ ဧလိယက ငါ ဧလိယျဖစ္တယ္။ ရွင္ဘုရင္ကုိ ေျပာေခ်။ ငါဒီမွာရွိတယ္လုိ႔ ေျပာေခ်။

             အဘိယက ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးမေျပာဝ့ံပါ။ ေနရာတုိင္းမွာ လုိက္ရွာေနပါတယ္။ ေတြ႕တဲ့လူကုိ ဧလိယ အိမ္မွာမရွိဘူးလုိ႔ က်ိန္စာရြတ္ခုိင္းတယ္။ ကုိယ္ေတာ္က ဧလိယဒီမွာရွိပါတယ္လုိ႔ ေျပာခုိင္းတဲ့ အတုိင္း ေျပာေနတုန္း ဝိညာဥ္ေတာ္က တျခားပုိ႔ထားလုိ႔ရွိရင္ အာဟပ္မင္း မေတြ႕ဘဲရွိမယ္။ ဒီေတာ့ ကၽြန္ေတာ္မ်ိဳးကုိပဲ သတ္ပါလိမ့္မယ္။ ဧလိယက ငါကတိျပဳပါတယ္။ ဣသေရလရဲ႕ ဘုရားသခင္ အသက္ရွင္ ေတာ္မူသည့္အတုိင္း ဒီေန႔ အာဟပ္မင္းနဲ႕ငါ ေတြ႕မယ္လုိ႔ေျပာတယ္။ ဒီေတာ့ အဘိယက အာဟပ္မင္းထံသြားၿပီး ဧလိယကုိ ေတြ႕ပါၿပီလုိ႔ ေျပာတယ္။

လူသားႏွင့္အလွအပ

               အလွအပကုိ သိရွိခံစားျခင္း ဟူေသာစိတ္အာရုံခံစားမႈမွာ လူသားမ်ားတြင္ သာမက တိရစၦာန္ မ်ား၌ ပါရွိသည္ဟု ဆုိၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ လူသားမ်ားမွာ လွပမႈကုိ ၾကည္ႏူးသည္မွာ ယုံမွားဖြယရာ မရွိေပ။ လူသားတုိ႔အေနႏွင့္ လွပစြာ တန္ဆာမင္မႈအား တပ္မက္ျခင္းအေၾကာင္းကုိ သမိုင္းေခတ္ အဆက္ဆက္၌ ေတြ႕ရွိခဲ့ရသည္။ အသားအေရာင္၊ လူမ်ိဳး၊ ေဒသကုိလုိက္၍ အလွအပတတပ္မက္မႈမွာ တစ္ဦးႏွစ္တစ္ဦး မတူညီႏုိင္ေပ။ ခံစားခ်က္ျခင္းလည္း တစ္ထပ္တည္း မက်ႏုိင္ေပ။ ဤေနရာတြင္ ဒါဝိဒ္၊ စကူကရပ္၊ လစ္ဗင္းစတုန္း၊ ေအာ္ဂက္စေတး၊ ကြန္႔စ္စိန္႔ဆုိင္မြန္ စသူတုိ႔၏ ကမၻာေက်ာ္အဆုိအမိန္႔မ်ားကုိ ကုိးကား၍ တင္ျပသြားပါမည္။

            ပထမဦးဆုံး ကမၻာဦးလူသားတုိ႔၏ အဆင္တန္ဆာတုိ႔တြင္ တိရစၦာန္တုိ႔၏ အေရမ်ား၊ လက္သည္း မ်ားႏွင့္ သြားမ်ားမွာ အလြန္အေရးႀကီးေသာ ပစၥည္းမ်ားျဖစ္သည္။ ၎ပစၥည္းမ်ားကုိ ရတနာတစ္ပါးအသြင္ သူတုိ႔အထင္ရွိ သည္။ ၾကမ္းၾကဳတ္ေသာ္လည္း အဆင္တန္ဆာ အသြင္အျပင္ရွိသည္။ ၎အရာ တုိ႔သည္ ပင္လွ်င္ ေရွးေခတ္ေဟာင္းလူသားတုိ႔၏ ပထမဦးဆုံး လွပမႈအတြက္ ကုိယ္စားျပဳပစၥည္းသကၠာရ မ်ား ျဖစ္ေတာ့သည္။

              လူရုိင္းတုိ႔၏ ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ ေကာင္းေအာင္ အရုပ္ဆုိးလြန္းလွေသာ အဆင္တန္ဆာမ်ား၊ ဂီတသံစဥ္မ်ားကုိ ေထာက္ရႈလွ်င္ပင္ ၎တုိ႔ အလွအပအာရုံ ခံစားမႈမွာ တိရစၦာန္မ်ား(ေက်းငွက္မ်ား) ထက္ပင္လွ်င္ နိမ့္က်ေၾကာင္း ေတြ႕ရမည္။ အလွအပအေပၚ ထားရွိေသာ အမွတ္သညာ၊ သေဘာတရားတုိ႔ မွာလည္း အသားအေရာင္တူေသာ လူမ်ိဳးမ်ားတြင္ ပင္လွ်င္ ကြဲျပားျခားနားမႈမ်ားစြာ ရွိေလသည္။