ကရင္အမ်ိဳးသားမ်ားအဖုိ႔တမန္ေတာ္ ဆရာဘုိ့ဒ္မန္

                ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အတုိင္းကုိယ္ေနာ္၏ကၽြန္သည္ၿငိမ္၀ပ္စြာစုေတရေသာအခြင့္ကုိကုိယ္ေတာ္သည္ ယခ ုတြင္ေပးေတာ္မူ၏ ဟုရင္လိႈက္သဲပါစကားဆို၍ေခၚေတာ္မူျခင္းေရာက္လာမည္ကုိ ၀မ္းေျမာက္၀မ္းသာ ဆည္းၿကိဳေသာသူသည္ ေလာကတြင္ရွိပါ၏။

              ထိုသူသည္ယုံၾကည္ျခင္းကုိျမွားါအသြင္ျဖစ္ေစၿပီးသမၼာတရား၏ေလးညွိဳ႕တြင္တပ္ဆင္ကာ ဘုရား သခင္၏ပစ္ခတ္စီမံ၇ာကုိဦးလည္မသုန္စုိင္းႏွင္းခဲ့ပါသည္။ဘုရားသခင္အတြင္ လူအမ်ားအတြက္ ဆုိလွ်င္ရြက္က်ပင္ေပါက္ပမာေရေျမမေရြး ေနရာေဒသမေရြးေရာက္ရာ ထားရာမွာေက်နပ္ေပ်ာ္ေနတတ္ သလုိေရႊေငြဥစၥာ ပကာသနကုိ တစ္စုိးတစ္ေစ႔မွ်လုိလားဟန္လည္းမရွိပါ။

             ထုိသူသည္သူတတ္သိေသာဓမၼပညာအလင္းျဖင့္ ေလာကအေမွာင္ကုိ ပယ္ခြင္းကာလူမ်ားအား အလင္းသုိ႔ေဆာင္ယူရန္သာ ေလာဘေဇာသန္ေန၏။

              ထုိသူ၏အမည္မွာ “ေဂ်ာ့ခ်္ဒါနာဘုိ့ဒ္မန္” ျဖစ္သည္။ ၁၈၀၁ခုႏွစ္၊ေဖေဖာ္၀ါရီလ(၈)ရက္တြင္အေမ ရိကန္ျပည္၊ မိန္းနယ္မွာေမြးဖြားၿပီး သူ၏ဖခင္မွာသင္းအုပ္ဆရာျဖစ္သည္။ ဖခင္ေျခရာကုိနင္းရုံသာမက၊ဖခင္ ထက္သာေအာင္လွမ္းေလွ်က္ႏုိင္ေသာသားျဖစ္ပါသည္။

ရုိးသားျခင္းသည္လူ၏တန္ဖုိး

                “စိတ္ႏွလုံးႏွိမ့္ခ်ေသာ သူတုိ႔သည္မဂၤလာရွိၾက၏။  အေၾကာင္းမူကားေကာင္းကင္ႏုိင္ငံေတာ္ သည္ ထုိသူတုိ႔၏ႏိုင္ငံျဖစ္၏”။ ခရစ္ေတာ္သည္လည္း စိတ္ႏွလုံးႏွိမ့္ခ်စြာျဖင့္ တပည့္ေတာ္တုိ႔၏ေျခကုိ ကုိယ္တုိင္ ေဆးေၾကာခဲ့ပါသည္။ ခရစ္ေတာ္ လူကုိေစစားရန္မဟုတ္လူ၏အေစခံရန္ၾကြလာျခင္းျဖစ္ပါသည္။

               ဤတြင္ရုိးသားေသာေခါင္းေဆာင္မ်ား အေၾကာင္းေရးသားရန္ စိတ္ကူးေပၚလာ ပါသည္။ တုိင္းျပည္ႏွင့္လူမ်ိဳးအတြက္အနစ္နာခံေဆာင္ရြက္ၿပီးေနာက္ဆုံးအခ်ိန္တြင္ မိမိ၏ကုိယ္က်ိဳးအတြက္ေငြေၾကး ပစၥည္း ဥစၥာတျပားတခ်ပ္မွယူေဆာင္သြားျခင္းမရွိေသာပုဂၢိဳလ္မ်ားအေၾကာင္းကုိေဖာ္ျပလုိပါသည္။

ဦးေပၚဦး

                  အမတ္ႀကီးဦးေပၚဦးဆုိလွ်င္ရာဇ၀င္တြင္နာမည္ႀကီးလွသည္။သူ၏ရာထူးမွာဘုိးေတာ္ဘုရား မင္းတရားလက္ထက္မွာ ကက္ဘိနက္မင္ဘာအဆင့္ရွိ၀န္ႀကီးတစ္ဦးျဖစ္သည္။ ဘုိးေတာ္ဘုရားအပါအ၀င္ မင္းသုံးဆက္ခစားခဲ့တဲ့ သက္ေတာ္ရွည္အမတ္ႀကီးျဖစ္ပါသည္။

              မွတ္သားဖူးသည္မွာ........ ေသခါနီးမွာၾကားပုံကသူ႔အေလာင္းကုိေခါင္းထဲထည့္ၿပီးေခါင္းရဲ႕ေဘး မွာအေပါက္တစ္ေပါက္ေဖာက္၊လက္တစ္ဖက္ကုိအျပင္မွာထုတ္ထားဖုိ႔နဲ႔ အသုဘအခမ္းအနားလာၾကသူမ်ား ကုိျပဖုိ႔မွာခဲ့သည္။သေဘာကေတာ့ေသတဲ့အခါလက္ခ်ည္းပဲ။ ဘာမွပါမသြားဘူးဆုိတာျပတာပါ။ဦးေပၚဦး တမလြန္ဘ၀ကုိဘာပစၥည္းမွယူမသြားဘူး။ လက္ဗလာနဲ႔သြားတယ္။ဥိးေပၚဦးဟာအက်င့္သီလေစာင့္ထိန္း ၿပီးျခစားမႈကင္းစင္တဲ့ အမတ္တဦးျဖစ္တယ္လုိ႔သိရပါတယ္။

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေအာင္ဆန္း

                   ဗုိလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ကုိယ္က်ိဳးစြန္႔ အနစ္နာခံမႈ၊ အတၱအက်ိဳးကင္းစင္မႈ ကုိျမန္မာျပည္သူျပည္သားေတြ သိၾကပါသည္။အထူးသျဖင့္ ဗုိလ္ခ်ဳပ္ျပတုိက္ကုိေရာက္ဖူးသူမ်ားေတြ႕ရွိရတာက သူကေလးေတြကစားဖုိ႔ အဖုိးတန္ပစၥည္းေတြမေတြ႕ရပါ။ အ၀တ္အစားဆုိလည္းအေကာင္းဆုံးဆုိစစ္၀တ္စုံႀကီးႏွစ္စုံသာေတြ႕ ရမွာျဖစ္ပါတယ္။အစားအေသာက္ဆုိလည္းဗလာ စာရြက္တစ္ရြက္ေပၚမွာေရးထားတဲ့ “ၾကည္ပဲျပဳတ္နဲ႕နံျပား ရရင္စားခ်င္တယ္” ဆုိတဲ့ဗိုလ္ခ်ဳပ္ရဲ႕ လက္ေရးမူစာရြက္ကေလးတစ္ရြက္ေတြ႕ရမွာျဖစ္ပါတယ္။ သူနဲ႕ လက္တြဲ႕ခဲ့တဲ့ရဲေဘာ္တစ္ဦးေျပာဖူးတာက “မင္းတုိ႔၀န္ႀကီးခ်ဳပ္ ထမင္း၀ုိင္းကုိစားဖူးသည္ရွိေအာင္၀င္စား သြားပါ” လုိ႔ေျပာတဲ့အတြက္သူက ထမင္း၀ုိင္းကုိ၀င္တဲ့အခါ ၾကက္သားဟင္းတစ္ခြက္နဲ႔ ဗူးရြက္ဟင္းခ်ိဳ တစ္ခြက္သာပါတဲ့ ထမင္း၀ုိင္းျဖစ္ေၾကာင္းေျပာျပခဲ့ဖူးပါသည္။ တုိင္းျပည္ဘ႑ာကုိအလြဲသုံးစား မလုပ္ပဲ ရုိးသားႏွိမ့္ခ်တဲ့ ဗိုလ္ခ်ဳပ္ပါ။

ဘုရားသခင္အတြက္စြန္႔စားေသာ ေဒးဗစ္လစ္ဗင္းစတုံး

              “ ဗြာနာ၊ဗြာနာ” ဟု အသံထြက္လုမတတ္ ေအာ္ေျပးလာေသာအာဖရိကန္လူငယ္ေလးသည္ လစ္ဗင္းစတုံး၏ ေျခရင္း၌ လဲက်သြားေတာ့၏။ သနားၾကင္နာတတ္ေသာဆရာႀကီးက ငုိေနေသာကေလးငယ္အား အက်ိဳးအေၾကာင္း ေမးျမန္း၏။ လူငယ္ေလးက ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာ အရာကုိ ျမင္၍အသက္ျပင္းျပင္ရႈလ်က္ သစ္ရြက္လႈပ္ရွားသြားသည္အထိ ျပင္းထန္လွေသာ စိတ္ဆုိးအမ်က္ ထြက္ေနသည့္ ျခေသၤ့ေဟာက္သံကုိ ၾကားရေသာအခါ တုန္လႈပ္လ်က္ ေနသည္။ 

               ေသမင္းတမန္ႏွင့္ တူေသာညိဳဝါေရာင္ရွိေသာ ျခေသၤ့သည္ ျခံဳ ပုတ္မွထြက္လာသည္။ ေၾကာက္ရြံျခင္းမရွိေသာ ဘုရားသခင္၏ အမႈေတာ္ေဆာင္ႀကီး၏ ပုခံုးကုိ ကုိက္ခဲ ေျမသုိ႔လွဲပစ္လုိက္သည္။ တုိင္းရင္းသားမ်ားက ျခေသၤ့ကုိေမာင္းႏွင့္ပစ္လုိက္ၿပီးေနာက္ ဆရာလစ္ဗင္း စတုံးသည္ အလြန္ျပင္းေသာဒဏ္ရာကုိ ရ၍ ၎၏လက္တစ္ဖက္ကုိ အသုံးမျပဳႏုိင္ဘဲ ျဖစ္သြား သည္သာမက ဒဏ္ရာမွထြက္လာေသာအရုိးသည္လည္း ၎ကုပ္အက်ီေအာက္တြင္ ဖုထြက္ေနသည္။ အာဖရိသုိ႔ေရာက္သြားေသာပထမႏွစ္မ်ား၌ ေတြ႕ရေသာ အေႏွာက္အယွက္မ်ားသည္ ဆရာႀကီးကုိ တားဆီး၍ မရေခ်။

ပါပက္က်ဴအာ Perpetua (မွန္း ခသ ၁၈၁-၂၀၃)

           ခသ(၃)ရာစုအေစာပုိင္းကာလမ်ားတြင္ခရစ္ယာန္မ်ားအားသတ္ျဖတ္မႈအရွိန္အဟုန္ပုိမုိျပင္းထန္
လာခဲ့သည္။အထူးသျဖင့္အာဖရိကတုိက္ေျမာက္ပုိင္းရွိခရစ္ယာန္မ်ားပုိၿပီးအေသြးသြန္းခဲ့ရသည္။ထုိအေသြးထဲ
တြင္အထက္တန္းလႊာမိန္းမပ်ိဳေလးပါပက္က်ဴအာ(Perpetua) နဲ႕သူမရဲ႕ကၽြန္မဖိလစ္စီတပ္တုိ႔၏အေသးမ်ား
လည္းပါ၀င္ခဲ့ပါသည္။
          ခရစ္ယာန္တုိ႔အားအေရးယူမႈအေပၚေျမာက္အာဖရိကတုိက္မွာရွိတဲ့ကာေသ့ခ်္ (Carthage) ေဒသ
မွာပုိမုိျပင္းထန္လာခဲ့ပါသည္။ေျမာက္အာဖရိကအင္ပါယာၿမိဳ႕ႀကီးမ်ားတြင္ေၾကာက္မခန္းလိလိတုိးပြါးလာေသာ
ခရစ္ယာန္ေတြေၾကာင့္သက္ဆုိင္ရာတာ၀န္ရွိမ်ားအထိန္႕တလန႔္ျဖစ္လာခဲ့သည္။ဒါေၾကာင့္တန္ျပန္တဲ့အေနျဖင့္
ခရစ္ယာန္ဘာသာကုိတားျမစ္ပိတ္ပင္၊ညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ားကုိျပင္းျပင္းထန္ထန္ျပဳလုပ္လာခဲ့သည္။
          ဒီလုိအေျခအေနမ်ိဳးမွာလူမမယ္ကေလးငယ္တစ္ဦးရဲ႕မိခင္အသက္(၂၂)အရြယ္ရွိတဲ့မိန္းမပ်ိဳေလးနဲ႕
(၈)လအရြယ္ကုိယ္၀န္ေဆာင္ထားေသာကၽြန္မငယ္တုိ႔ဟာအမိန္႔တားျမစ္မႈရွိေနတာေတာင္ခရစ္ယာန္ဘာသာ
သုိ႔ကူးေျပာင္းခဲ့ၾကသည္။ပါပက္က်ဴအား၏ခင္ပြန္းသည္အသစ္ေသာယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္အသတ္ခံရျခင္းျဖစ္
ႏုိင္ေၾကာင္းခရစ္ယာန္သမုိင္းပညာရွင္အခ်ိဳ႕ကဆုိပါသည္။
          အသစ္ေသာယုံၾကည္ခ်က္ေၾကာင့္ပါပက္က်ဴအားႏွင့္ကၽြန္မငယ္တုိ႔သည္ေထာင္သြင္းအက်ဥ္းခ်ျခင္း
ခံရသည္။ေထာင္တြင္းလူမဆန္ေသာညွင္းပန္းႏွိပ္စက္မႈမ်ားခံစားရေလသည္။
          ပါပက္က်ဴအာအေၾကာင္းေဖာ္ျပရလွ်င္ဖခင္ႀကီးႏွင့္သမီးအၾကားထားရွိေသာေမတၱာတရားႏွင့္၊ေသ
သည္တုိင္ေအာင္သစၥာေစာင့္ျခင္းတုိ႔၏လြန္ဆြဲမႈကုိခ်န္လွပ္ထား၍မရႏုိင္ေပ။ဖခင္ႀကီးသည္အက်ဥ္းေထာင္
တြင္သမီးကုိလာေရာက္ေတြ႕ဆုံၿပီးအသစ္ေသာယုံၾကည္ျခင္းကုိစြန္႔လႊတ္ရန္သနားစဖြယ္ေတာင္းပန္ခဲ့ေလ
သည္။သူမ၏ႏုနယ္ေသာရင္ေသြးငယ္ေလးကုိငဲ့ကြက္ရန္အသနားခံခဲ့သည္။ေတာင္းပန္း၍မရသည့္အခါ
မ်က္ရည္စက္လက္ျဖင့္သမီးကုိရိုက္ႏွက္ခဲ့ေလသည္။သုိ႔ေသာ္ပါပက္က်ဴအားသည္မိမိယုံၾကည္မႈကုိလုံး၀
မစြန္႔လႊတ္ခဲ့ေပ။
           ပါပက္က်ဴအားသည္မိမိရင္ေသြးကုိေထာင္ထဲတြင္ေကာင္းမြန္စြာျပဳစုခဲ့သည္။မိမိကေလးဟာသူမရဲ႕
ထိန္႔လန္႔မႈ၊ေၾကာက္ရြံမႈကုိသက္သာေစၿပီးေပ်ာ္ရႊင္မႈကုိေပးေၾကာင္းဖခင္ႀကီးအားေျပာေလသည္။ပါပက္က်ဴအာ
အားအေသသတ္ရန္အရီနာလူသတ္ကြင္းသုိ႔ေခၚေဆာင္မည့္သတင္းဆုိးၾကားရသည့္အခါဖခင္ႀကီးသည္
သမီးအတြက္အာဏာပုိင္မ်ားထံသြားေရာက္အသနားခံခဲ့သည္။သုိ႔ေသာ္အာဏာပုိင္မ်ား၏ရုိက္ႏွိက္ဆုံးမ
ျခင္းသာခံရေလသည္။
           ေသဒဏ္က်ခံရခ်ိန္ေထာင္တြင္းတြင္ရွိေသာခရစ္ယာန္မ်ားကုိစုရုံးေစၿပီးသူတုိ႔၏ေနာက္ဆုံးစား
ေသာက္ျခင္းျဖစ္တဲ့အဂၢါေပစားပြဲ(သုိ႔)ေမတၱာျဖင့္မြန္းထုံေသာစားေသာက္ပြဲကုိက်င္းပခဲ့ၾကသည္။ထုိသုိ႔
မိမိယုံၾကည္မႈကုိျပသခဲ့ပါသည္။
           အသတ္ခံရမည့္ေန႔ရက္တြင္အရီနာလူသတ္ကြင္းသုိ႔ေခၚေဆာင္လာခဲ့ၿပီးေသြးဆာစြာၾကည့္ရႈေန
ၾကသည့္ပရိတ္သတ္ေရွ႕ေမွာက္တြင္ညွင္းဆဲနည္းမ်ိဳးစုံျဖင့္ေဖ်ာ္ေျဖခဲ့ၾကသည္။ႏြားရုိင္းႀကီး၏ေခြ႕မႈေၾကာင့္
ေသြးသံရဲရဲႏ်င့္အ၀တ္မဲ့ေနေသာပါပက္က်ဴအားသည္ခရစ္ယာန္တုိ႔၏သမုိင္း၀င္အားေပးစကားကုိယခုလုိ
ေျပာၾကားခဲ့ပါသည္။
          “ဘုရားသခင္ကုိအႀကြင္းမဲ့ယုံၾကည္ပါသည္။ခ်စ္ျခင္းေမတၱာကုိျပၾကပါ။ညွင္းဆဲမႈေၾကာင့္အညံ့မခံ
ပါနဲ႕။ယုံၾကည္မႈသက္ေသကုိေသြးႏ်င့္ျပပါ။”  ထုိသုိ႔ရဲရဲေတာက္စကားဆုိၿပီးေနာက္ေသြးအလူးလူးႏွင့္ဆံပင္
ဖြာလန္ေနေသာသူမသည္မိမိဆံပင္ကုိေသခ်ာစြာျပန္လည္စည္းေႏွာင္ခဲ့သည္။သူမ၏ခံယူခ်က္မွာရႈပ္ေထြး
ေနေသာဆံပင္သည္ပူေဆြးေသာကကုိပုံေဆာင္သည့္အတြက္မဂၤလာရွိေသာမာတုရအျဖစ္သုိ႔သပ္ရပ္ေသာ
ဆံပင္ျဖင့္ကူးေျမာက္ရန္ျဖစ္သသည္။
           ေနာက္ကြပ္မ်က္ရန္ေရာက္ရွိလာေသာအာဏာပါးကြက္သား၏ပထမခုတ္ခ်က္သည္မျပတ္သား
သည့္တြက္ပါပက္က်ဴအား၏ဦးေခါင္းသည္လည္ပင္းတြင္တည္ေနဆဲျဖစ္သည္။ထုိအခါနာက်င္စြာေအာ္ဟစ္
ညည္းညူသံအစားဆုေတာင္းသံသာထြက္ေပၚလာခဲ့သည္။ဒုတိယအခ်က္အားပါေသာခုတ္ခ်က္အၿပီးတြင္
ဦးေခါင္းႏ်င့္ကုိယ္ခႏၶာကြဲကြာသြားၿပီးမာတုရ၏အေသြးသည္လည္းေျမခခဲ့ရေလသည္။ ပရိတ္သတ္ႀကီးက “ၿပီးသြားပါၿပီ” ဟုေသြးရႈးေသြးတန္းေအာ္ဟစ္သံမ်ားထြက္ေပၚလာခဲ့ပါသည္။
           တကယ္ၿပီးဆုံးၿပီဟုယူဆစရာရွိေသာ္လည္းထုိအခ်ိန္မွစ၍ခုိင္ခံ့ေသာအသင္းေတာ္မ်ားအစတင္
ေပၚေပါက္လာခဲ့ပါသည္။ယခုအခါအသင္းေတာ္ေပါင္းမ်ားစြာသည္ကမၻာအႏွံ႕အျပားတြင္တည္ရွိေနလ်က္
ရွိေပသည္။မာတုရတုိ႔၏အေသြးျဖင့္တည္ေဆာက္ခဲ့ရေသာအသင္းေတာ္သည္ယေန႔ထက္တုိင္ရွင္သန္
လ်က္ရွိေပသည္။

ကရင္အမ်ိဳးသားမ်ားအဖုိ႔တမန္ေတာ္ (ဆရာဘုိ႔ဒ္မန္)

 ထူးေ၀ေက်ာ္

                            ဗ်ာဒိတ္ေတာ္အတုိင္း         ကုိယ္ေတာ္၏ကၽြန္သည္         ၿငိမ္၀ပ္စြာစုေတရေသာ္အခြင့္ကုိ
ကုိယ္ေတာ္သည္  ယခုတြင္  ေပးေတာ္မူ၏။   ဟုရင္လႈိက္သည္းပါ          စကားဆုိ၍  ေခၚေတာ္မူျခင္းကုိ ၀မ္း
ေျမာက္၀မ္းသာဆီးႀကိဳ  ခဲ့ေသာသူသည္   ေလာကတြင္  ရွိခဲ့ပါသည္။
                           ထုိသူသည္   ယုံၾကည္ျခင္းကုိမွ်ား    အသြင္ၿဖစ္ေစၿပီး၊               သမၼာတရား၏ေလးညွိဳ႕မွာ
တပ္ဆင္ကာ  ဘုရားသခင္၏စီမံ  ပစ္ခတ္ရာကုိ   ဦးလွည့္မသုန္စုိင္းႏွင္ခဲ့ပါသည္။         ဘုရားသခင္အတြက္
လူအမ်ားအတြက္ဆုိရင္  ရြက္က်ပင္ေပါက္ပမာ           ေရေျမမေရြးေနရာေဒသမေရြး  ေရာက္ရာ၊ ထားရာမွာ
ေက်နပ္ေပ်ာ္ေနတတ္သလုိ  ေရႊေငြဥစၥာပကာသန  တစ္စုိးတစ္ေစ့မွ်  လုိလားဟန္လည္းမရွိပါ။
                         ထုိသူသည္  သူတတ္သိသမွ်ေသာ   ဓမၼပညာအလင္းျဖင့္      ေလာကအေမွာင္ကုိ  ပယ္ခြင္း
ကာလူမ်ားအား   အလင္းသုိ႔ေဆာင္ယူွရန္  သာေလာဘေဇာသန္ေန၏။
                        ထုိသူ၏အမည္မွာ “ေဂ်ာ့ဒါနာဘုိ႕ဒ္မန္”  ျဖစ္ပါသည္။       ၁၈၀၁ခု၊ေဖေဖာ္၀ါရီလ ၈ ရက္တြင္
အေမရိကန္ျပည္၊  မိန္းနယ္မွာေမြးဖြားၿပီး   ဖခင္မွာ  သင္းအုပ္ဆရာျဖစ္ပါသည္။   ဖခင္ေျခရာကုိနင္းရုံမဟုတ္
ဖခင္ထက္ေျခလွမ္းသာေအာင္  လွမ္းေလွ်ာက္ႏုိင္ေသာသားျဖစ္သည္။        ၁၈၂၂ခုႏွစ္တြင္  တကၠသုိလ္ဘြဲ႕
ကုိရရွိၿပီး  သူသင္အံတတ္ခဲ့ေသာ        ေကာလိပ္ေက်ာင္းတြင္  ေက်ာင္းဆရာအျဖစ္ျပန္လည္ခန္႔ထားျခင္းကုိ
လက္ခံကာေနထုိင္စဥ္၊   သတင္းစာတစ္ေစာင္၌               ၁၈၂၂ခုႏွစ္၊  ဇြန္လေလးရက္ေန႔တြင္  အႏၵိယျပည္
စစ္တေကာင္းနယ္၊            ေကာ့ဘဇားအရပ္တြင္သာသနာျပဳဆရာ  ကုိးလ္မန္  ေခၚေတာ္မူျခင္းခံရေၾကာင္း
ဖတ္ရေသာအခါ  ဘုိ႔ဒ္မန္၏စိတ္ႏွလုံး၌ ဆရာကုိးလ္မန္         အမႈေတာ္ေဆာင္ေသာျမန္မာႏုိင္ငံ၊  ရခုိင္ျပည္
နယ္တြင္  အမႈေတာ္ေဆာင္ေနရာ  လစ္လပ္သြားၿပီဟုေတြးမိသလုိ၊     သူ၏ေနရာကုိဘယ္သူသြားမည္နည္း
ဟု  ေမးမိသည္။  သူ၏အေမးကုိ  သူပင္ျပန္ေျဖသည္။
                        “ ငါသြားမည္”

ွSt. Augustine

ၾသဂတ္စတင္း

Augustine , Bishop of Hippo

(ခသ ၃၅၄  -  ၄၃၁)

              “ ဘုရားသခင္  ကၽြန္ေတာ့္အား သီလရွိရန္ျပဳျပင္ေတာ္မူပါ။  ဒါေပမယ့္ အခုအဆင္သင့္မျဖစ္ေသး

ပါဘူး”   ဒီလုိေပါ့ပ်က္ပ်က္ဆုေတာင္းခ်က္မ်ိဳးအသင္းေတာ္ရဲ႕ဖခင္ႀကီး  ၾသဂတ္စတင္းက အမွန္တက္ယ္

ဆုေတာင္းခဲ့ဖူးပါတယ္။

               ၾသဂတ္စတင္းကုိ ခသ (၃၅၄)ခု၊ ႏုိ၀င္ဘာလ (၁၃)ရက္တြင္ တက္ဂစ္ဘီၿမိဳ႕ (Tagaste) တြင္ ေမြး

ဖြားခဲ့ပါတယ္။ ဘုရားတရားၾကည္ညိဳေသာမိခင္ မြန္နီကာ နဲ႔ ေရာမအရာရွိႀကီးတစ္ဦးျဖစ္သူ ဘုရားမဲ့ဖခင္

ပက္ထရီးယပ္စ္ တုိ႔မွေမြးဖြားခဲ့တာျဖစ္ပါတယ္။ ၾသဂတ္စတင္းဟာ အသက္ (၁၇)ႏွစ္ေရာက္တဲ့အခါ

ကာေသ့ခ်္ၿမိဳ႕ ကုိသြားၿပီးေဟာေျပာမွဳ အတတ္ပညာကုိသင္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ပုိင္းသဒၵါပညာရပ္နဲ႔

ေ၀ါဟာရပညာရပ္ကုိႏွစ္ႏွစ္အႀကာသင္ၾကားခဲ့ပါတယ္။ အေတြးအေခၚပညာေတြကုိဆည္းပူးခဲ့တဲ့ၾသဂတ္

စတင္းဟာ  အေတြးအေခၚေတြနဲ႔ပဲ ဘ၀ရဲ႕စစ္မွန္မွဳေတြကုိရွာေဖြခဲ့ပါတယ္။

သူေတာ္စင္စာမန္း(Samaan)

ဖိနပ္ခ်ဳပ္သမားေလးစာမန္း

                    AD ၉၇၉ ခုႏွစ္က၊အီဂ်စ္ႏုိင္ငံတြင္ဖိနပ္ခ်ဳပ္သမားေလးစာမန္းကုိအံ့ၾသဖြယ္ရာဘုရားသခင္၏

အသုံးျပဳမွဳကုိခြန္အားရလို႔ျပန္လည္ေ၀မွ်ေပးလုိက္ပါတယ္။ဖိနပ္ခ်ဳပ္သမားေလးသူဆင္းရဲစာမန္းဟာနံနက္

ေစာေစာထေလ့ရွိၿပီး၊ဖ်ားနာသူႏွင့္သက္ႀကီးရြယ္အုိမ်ားကုိေသာက္သုံးေရခပ္ေပးေလ့ရွိသည္။ထုိေနာက္မွ

မိမိ၏အသက္ေမြး၀မ္းေၾကာင္းအလုပ္ျဖစ္ေသာဖိနပ္ခ်ဳပ္ျခင္းကုိလုပ္ကုိင္ပါသည္။တစ္ေန႔တြင္အလြန္ေခ်ာေမာ

လွပေသာအမ်ိဳးသမီးတစ္ဦးဖိနပ္လာခ်ဳပ္သည္။သူသည္အမ်ိဳးသမီး၏အလွကုိျမင္ေတြ႔ရသည့္အခါစိတ္တြင္

ျပစ္မွားမိေလသည္။ထုိအခ်ိန္တြင္မႆဲ (၅း၂၇)တြင္ေဖာ္ျပျေသာက်မ္းခ်က္ကုိသတိရမိၿပီး၊မိမိ၏မ်က္လုံး

တစ္ဖက္ကုိလွ်ပ္တျပက္ထုိးေဖာ္ပစ္လုိက္သည္။အမ်ိဳးသမီးလည္းေၾကာက္လန္႔တၾကားထြက္ေျပးသြားရွာ

သည္။ထုိအခ်ိန္မွစၿပီး၊ တစ္ဖက္လပ္စာမန္းဟုအမည္တြင္ခဲ့ေလသည္။

                   ထုိအခ်ိန္တြင္အီဂ်စ္ျပည္တြင္ဘုရင္ Al-Muiz ကအုပ္ခ်ဳပ္ေနသည္။ထုိဘုရင္၏၀ါသနာတစ္ရပ္

မွာလူတန္းစားအမ်ိဳးမ်ိဳး၊အေတြးအေခၚပညာရွင္၊စာေပတတ္ကၽြမ္းသူမ်ား၊ဘာသာေရးသမားေတြကုိေခၚၿပီး

စိတ္မဆုိးစတမ္းျငင္းခုံေစျခင္းပဲျဖစ္ပါသည္။တစ္ေန႔တြင္ခရစ္ယာန္မ်ားကုိမုန္းတီးေသာဂ်ဴးဘာသာေရး

ေခါင္းေဆာင္မ်ားႏွင့္ခရစ္ယာန္မ်ားကိုေခၚကာစကားအေခ်အတင္ေျပာေစသည္။ ဂ်ဴးဘာသာေရးေခါင္း

ေဆာင္က မႆဲ(၁၇း၂၀)တြင္သခင္ေယရွဳေျပာၾကားခဲ့ေသာ “သင္တုိ႔သည္ယုံၾကည္ျခင္းမရွိေသာေၾကာင့္

မႏွင္ထုတ္ႏုိင္ၾက။ငါအမွန္အကန္ဆုိသည္ကား၊သင္တုိ႔သည္မုန္ညွင္းေစ့ခန္႕မွ်ေလာက္ေသာယုံၾကည္ျခင္း

ရွိလွ်င္သင္တုိ႔မတတ္ႏုိင္ေသာအမွဳမရွိ”  က်မ္းစကားသည္မွန္ကန္ပါသလားဟုေမးပါသည္။ ခရစ္ယာန္

ေခါင္းေဆာင္မ်ားကမွန္ကန္ပါသည္ဟုေျဖၾကားခဲ့ၾကသည္။မွန္ကန္ပါက ကုိင္ရုိၿမိဳ႕ႏွင့္မနီးမေ၀းတြင္ရွိေသာ

Mokattam ေတာင္ကုိေရႊ႕ခုိင္းပါသည္။ထုိေတာင္ကုိမေရြ႕ႏုိင္ပါကခရစ္ယာန္ဘာသာသည္အတုအေယာင္

သာျဖစ္ေၾကာင္းေျပာပါသည္။

အဲန္းဟယ္ဆယ္လ္တုိင္းဂ်ဒ္ဆင္

                                                       အဲန္းဟယ္ဆယ္လ္တုိင္းဂ်ဒ္ဆင္
                                                            (Ann Hasseltine Judson)
                                                                      (1789-1826)

              အဲန္းဟယ္ဆယ္လ္တုိင္းဂ်ဒ္ဆင္ကုိ ၁၇၈၉ခု၊ဒီဇင္ဘာလ(၂၂)ရက္ေန႔တြင္ အေမရိကန္ႏုိင္ငံ၊ မက္
ဆာခ်ဴးဆက္ျပည္နယ္၊ ဘရက္ဖုိ႔ဒ္ (Bradford) ၿမိဳ႕တြင္ေမြးဖြားခဲ့ပါသည္။ မိဘမ်ားမွာဂၽြန္ႏွင့္ရီဘက္ခါဟက္
ဆယ္လ္တုိင္းတုိ႔ျဖစ္ၾကသည္။ေမြးခ်င္း(၇)ဦးရွိပါသည္။အဲန္းသည္ထူးခၽြန္ထက္ျမက္သူတစ္ဦးျဖစ္ၿပီး၊ ဘရက္
ဖုိ႔ဒ္အကယ္ဒမီသိပၸံေက်ာင္းတြင္ပညာသင္ၾကားခဲ့ပါသည္။
              ၁၈၁၀ခုတြင္ အင္ဒုိဗာမွညီအစ္ကုိခုႏွစ္ေယာက္သည္ သာသနာျပဳေရးအတြက္ ဆယ္မုိင္ခရီးေ၀း
ေသာဘရက္ဖုိ႔ဒ္ၿမိဳ႕သုိ႔ေရာက္လာၾကသည္။ထုိခရီးစဥ္တြင္အဒုိနီယမ္တစ္ေယာက္ပါ၀င္ခဲ့ၿပီး၊အဲန္းႏွင့္ဆုံ
ေတြ႔ခြင့္စတင္ရရွိခဲ့သည္။အဒုိနီယမ္မွာအဲန္းႏွင့္ဆုံေတြ႔စဥ္တဒဂၤအတြင္းအဲန္း၏အလွမွာမိန္းေမာသြားၿပီး၊
စြဲလမ္းသြားခဲ့ရသည္။ထုိေနာက္သူတုိ႔ႏွစ္ဦးရင္းႏွီးသြားၾကၿပီး၊ လေပါင္းမ်ားစြာၾကာသည့္အခါ၊အဒုိနီယမ္
မွာအဲန္းအားခ်စ္ေရးဆုိခဲ့သည္။ထုိေနာက္၁၈၁၂ခု၊ေဖေဖၚ၀ါရီလ(၅)ရက္ေန႔တြင္ သူတုိ႔လက္ထပ္ထိမ္းျမား
ခဲ့ၾကသည္။

မြန္လူမ်ိဳးတုိ႔၏ေမတၱာရွင္၊မမ မက္စ္ေဗးလ္

                                                  မြန္လူမ်ိဳးတုိ႕၏မမ၊မာတုရ (မမ မက္စ္ေဗးလ္)

          မြန္လူမ်ိဳးတုိ႕၏မီးတုိင္သဖြယ္ထြန္းလင္းေရာင္ျခည္ျဖာခဲ့ေသာ၊ေမတၱာေစတနာမ်ားျဖင့္အေစခံခဲ့ေသာ
သူမွာမစၥဆယ္လ္မာ မာသ မက္စ္ ေဗးလ္(Miss selma martha maxville) ပင္ျဖစ္သည္။    သူမအားမြန္လူမ်ိဳး
တုိ႕အေနျဖင့္ယေန႔တုိင္းအမွတ္ရေနသည့္တုိင္ေအာင္ခရစ္ေတာ္၏ခ်စ္ျခင္းေမတၱာအားျဖင့္မြန္လူမ်ိဳးမ်ားၾကား
အေစေတာ္ကုိခံခဲ့သူျဖစ္သည္။
            မမ မက္စ္ေဗးလ္ကုိအေမရိကန္ျ၀ည္၊မစၥစပီနယ္၊ကိတ္ေတာင္း(Cape Town)ၿမိဳ႕တြင္၁၈၈၃ခု၊ေဖေဖၚ
၀ါရီလ(၂၆)ရက္တြင္ေမြးဖြားခဲ့ပါသည္။သူမ၏မိခင္သည္သားသမီးမ်ားအနက္ ကုိယ္က်ိဳးစြန္႔ကာသာသနာျပဳ
သူတစ္ဦးရရန္   ဆုေတာင္းေလ့ရွိသည္။သူမသည္     မိခင္က်န္းမာေရးမေကာင္းစဥ္အစြမ္းကုန္ျပဳစုေပးခဲ့ၿပီး၊
မိခင္ကြယ္လြန္သြားသည့္အခါ၊သူနာျပဳသင္တန္းတက္ေရာက္ၿပီး၊ကင္တာကီျပည္နယ္တြင္က်မ္းစာေက်ာင္း
ထပ္မံတက္ေရာက္ကာေအာင္ျမင္ခဲ့သည္။သာသနာျပဳရန္ျမန္မာျပည္ရွိ၊ေမာ္လၿမိဳင္သုိ႕  (၁၉၁၆)တြင္ေရာက္
ရွိ ခဲ့ၿပီး    အေမရိကန္ေဆးရုံဟုလူသိမ်ားေသာ     (Ellen Mitchell Memorial Hospital)တြင္သူနာျပဳအုုပ္ျဖင့္
ထမ္းေဆာင္ခဲ့ပါသည္။       ေဆးရုံတြင္(၃၃)ႏွစ္ၾကာအမွဳေတာ္ထမ္းခဲ့ၿပီး  ၊လုုပ္သက္ကုန္သြားေသာ္လည္းမိမိ
ီႏိိုင္ငံသုိ႕မျပန္ဘဲ(၁၉၄၀)တြင္မုဒုံၿမိဳ႕နယ္၊ကမာ၀က္၊    သိမ္ကုန္းရြာတြင္ေဆးရုံတစ္ခုဖြင့္ကာမြန္လူနာမ်ားကုိ
ကုသျပဳစုေပးခဲ့သည္။