Showing posts with label ဟာသ. Show all posts
Showing posts with label ဟာသ. Show all posts
Sunday, May 3, 2015
Sunday, February 3, 2013
သင္အုပ္ဆရာေလာင္း
တစ္ေန႔ေသာတနဂၤေႏြေန႕တြင္ ကေလးတစ္ေယာက္သည္ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းမွျပန္လာၿပီး
ေနာက္........ “ ေမေမ၊ သာႀကီးလာရင္ သင္းအုပ္ဆရာပဲလုပ္ေတာ့မယ္”
“ ဟား ..... ၀မ္းသာလုိက္တာသားရယ္။ ေမေမက ကုိယ့္သာသမီးထဲမွာ တစ္ေယာက္ကုိ
ဘုရားအမႈေတာ္ေဆာင္ေစခ်င္တာ”
ကေလးငယ္ကေက်နပ္စြာၿပံဳးေနသည္။ အေမက ......
“ ဒါနဲ႕သားက ဘာျဖစ္လုိ႔ သင္းအုပ္ဆရာလုပ္ခ်င္တာတုံး”
“ ေမေမပဲစဥ္းစားၾကည့္ေလ။ တနဂၤေႏြေန႔ေရာက္ၿပီဆုိ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းကုိ မသြားမေနရ
သြားေနရတဲ့ဥစၥာ။ အဲသလုိ အၿမဲသြားေနရမွေတာ့ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးနားေထာင္ရမယ့္အစား လူေတြေရွ႕မွာ
ရပ္ၿပီး ေအာ္ဟစ္ရရင္ ပုိၿပီးေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာေပါ့”
အေမ့ခမ်ာ သားအေျဖေၾကာင့္ ရယ္ရခက္ခက္၊ ၿပံဳးရခက္ခက္။
ဆုိး
ေနာက္........ “ ေမေမ၊ သာႀကီးလာရင္ သင္းအုပ္ဆရာပဲလုပ္ေတာ့မယ္”
“ ဟား ..... ၀မ္းသာလုိက္တာသားရယ္။ ေမေမက ကုိယ့္သာသမီးထဲမွာ တစ္ေယာက္ကုိ
ဘုရားအမႈေတာ္ေဆာင္ေစခ်င္တာ”
ကေလးငယ္ကေက်နပ္စြာၿပံဳးေနသည္။ အေမက ......
“ ဒါနဲ႕သားက ဘာျဖစ္လုိ႔ သင္းအုပ္ဆရာလုပ္ခ်င္တာတုံး”
“ ေမေမပဲစဥ္းစားၾကည့္ေလ။ တနဂၤေႏြေန႔ေရာက္ၿပီဆုိ ဘုရားရွိခုိးေက်ာင္းကုိ မသြားမေနရ
သြားေနရတဲ့ဥစၥာ။ အဲသလုိ အၿမဲသြားေနရမွေတာ့ ၿငိမ္ၿငိမ္ေလးနားေထာင္ရမယ့္အစား လူေတြေရွ႕မွာ
ရပ္ၿပီး ေအာ္ဟစ္ရရင္ ပုိၿပီးေပ်ာ္စရာေကာင္းမွာေပါ့”
အေမ့ခမ်ာ သားအေျဖေၾကာင့္ ရယ္ရခက္ခက္၊ ၿပံဳးရခက္ခက္။
ဆုိး
ဓမၼဆရာရဲ႕ရင္ထဲမွာ
ခြဲစိပ္ပါရဂူဆရာ၀န္ႀကီး ငါးဦး ဆုံမိၾကေလသည္။ သူတုိ႔ခြဲစိပ္ခဲ့ရေသာလူနာမ်ား အ
ေၾကာင္းကုိ ေဆြးေႏြးၾကရင္း ေကာ္ဖီေသာက္ေနၾကသည္။ ပထမဆုံးေသာဆရာ၀န္ႀကီးက ......
“ခြဲစိပ္ရတဲ့အထဲမွာ စာၾကည့္တုိက္မွဴးေတြကုိပဲ ခြဲခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ရင္ကုိ
ဖြင့္လုိက္တာနဲ႕ အထဲက ကလီစာေတြအားလုံးက အကၡရာ၀လီစီထားသဗ် ...”
ေနာက္ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကမူ ေခါင္းကုိအသာယမ္းရင္းေျပာလုိက္သည္မွာ .......
“ က်ဳပ္က အင္ဂ်င္နီယာေတြကို ခြဲခ်င္သဗ်။ သူတုိ႔ကုိခြဲလုိက္တဲ့အခါ လုိတုိးပုိေလ်ာ့ လုပ္လုိ႔
ရတယ္။ ဗုိက္ထဲမွာပစၥည္း တစ္ခုခုေမ့က်န္လည္း ျပႆနာမရွိဘူး။ နားလည္မႈရွိတဲ့လူေတြဗ်...”
“ဟာ....က်ဳပ္ကေတာ့ စာရင္းကုိင္ေတြကုိ ခြဲရတာအႀကိဳက္ဆုံးပဲ။ ဒီလူေတြရဲ႕ရင္ကုိဖြင့္လုိက္
တာနဲ႕ အထဲက ပစၥည္းေတြအားလုံးနံပါတ္ထုိးထားၿပီးသား။ ဘယ္ဟာလုိတယ္။ဘယ္ဟာပုိတယ္ သိပ္
စဥ္းစားစရာမလုိဘူး.....”
ေၾကာင္းကုိ ေဆြးေႏြးၾကရင္း ေကာ္ဖီေသာက္ေနၾကသည္။ ပထမဆုံးေသာဆရာ၀န္ႀကီးက ......
“ခြဲစိပ္ရတဲ့အထဲမွာ စာၾကည့္တုိက္မွဴးေတြကုိပဲ ခြဲခ်င္တယ္ဗ်ာ။ ဘာျဖစ္လုိ႔လဲဆုိေတာ့ ရင္ကုိ
ဖြင့္လုိက္တာနဲ႕ အထဲက ကလီစာေတြအားလုံးက အကၡရာ၀လီစီထားသဗ် ...”
ေနာက္ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ကမူ ေခါင္းကုိအသာယမ္းရင္းေျပာလုိက္သည္မွာ .......
“ က်ဳပ္က အင္ဂ်င္နီယာေတြကို ခြဲခ်င္သဗ်။ သူတုိ႔ကုိခြဲလုိက္တဲ့အခါ လုိတုိးပုိေလ်ာ့ လုပ္လုိ႔
ရတယ္။ ဗုိက္ထဲမွာပစၥည္း တစ္ခုခုေမ့က်န္လည္း ျပႆနာမရွိဘူး။ နားလည္မႈရွိတဲ့လူေတြဗ်...”
“ဟာ....က်ဳပ္ကေတာ့ စာရင္းကုိင္ေတြကုိ ခြဲရတာအႀကိဳက္ဆုံးပဲ။ ဒီလူေတြရဲ႕ရင္ကုိဖြင့္လုိက္
တာနဲ႕ အထဲက ပစၥည္းေတြအားလုံးနံပါတ္ထုိးထားၿပီးသား။ ဘယ္ဟာလုိတယ္။ဘယ္ဟာပုိတယ္ သိပ္
စဥ္းစားစရာမလုိဘူး.....”
ကမၻာျပႆနာ
ကမၻာေက်ာ္ကြန္ျပဳတာပညာရွင္အေျမာက္အျမားပါ၀င္ေသာအဖြဲ႕တစ္ဖြဲ႕သည္ ကြန္ျပဳတာအသစ္
တစ္လုံးကုိတီထြင္ဖန္တီးခဲ့ၾကသည္။ သူတို႔တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ကြန္ျပဴတာအသစ္ကုိအစုိးရဌာနသုိ႔
လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ျခင္း မျပဳမီ အမ်ိဳးမ်ိဳးစမ္းသပ္စစ္ေဆးၾကသည္။
ေမးခြန္းမ်ားေမးၾက၏။
ကြန္ျပဴတာကလည္း ဒက္ကနဲ၊ ဒက္ကနဲ ေျဖ၏။
မည္မွ်ပင္ ခက္ခဲနက္နဲပါေစ။ ကြန္ျပဴတာကလွ်ပ္တျပက္အတြင္း ခ်က္ခ်င္းအေျဖကုိေပး၏
ေမးခြန္းေပါငး္ရာႏွင့္ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍ ေမးေသာ္လည္းကြန္ျပဴတာက တစ္ခ်က္မမွား အေျဖမွန္ကုိ
ေပးသည္။ စမ္းသပ္စစ္ေဆးမႈျပဳၿပီးေနာက္ လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ပြဲျပဳလုပ္ၾက ေလသည္။ အခမ္းအနားသုိ႔
တက္ေရာက္လာေသာေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက စက္ခလုပ္ကုိႏွိပ္ကာ ေမးခြန္းေမးရန္ျဖစ္သည္။
သူက ခဏမွ်စဥ္းစားၿပီး ေနာက္
“ကမၻာႀကီးဘယ္လုိစတင္ျဖစ္ေပၚလာပါသလဲ”
ကြန္ျပဴတာက ခ်က္ခ်င္းအေျဖေပးသည္။
“ကမၻာဦးက်မ္းကုိ ဖတ္ပါ” ဟူသတည္း။
ဆုိး
တစ္လုံးကုိတီထြင္ဖန္တီးခဲ့ၾကသည္။ သူတို႔တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ကြန္ျပဴတာအသစ္ကုိအစုိးရဌာနသုိ႔
လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ျခင္း မျပဳမီ အမ်ိဳးမ်ိဳးစမ္းသပ္စစ္ေဆးၾကသည္။
ေမးခြန္းမ်ားေမးၾက၏။
ကြန္ျပဴတာကလည္း ဒက္ကနဲ၊ ဒက္ကနဲ ေျဖ၏။
မည္မွ်ပင္ ခက္ခဲနက္နဲပါေစ။ ကြန္ျပဴတာကလွ်ပ္တျပက္အတြင္း ခ်က္ခ်င္းအေျဖကုိေပး၏
ေမးခြန္းေပါငး္ရာႏွင့္ ေထာင္ႏွင့္ခ်ီ၍ ေမးေသာ္လည္းကြန္ျပဴတာက တစ္ခ်က္မမွား အေျဖမွန္ကုိ
ေပးသည္။ စမ္းသပ္စစ္ေဆးမႈျပဳၿပီးေနာက္ လႊဲေျပာင္းေပးအပ္ပြဲျပဳလုပ္ၾက ေလသည္။ အခမ္းအနားသုိ႔
တက္ေရာက္လာေသာေခါင္းေဆာင္တစ္ဦးက စက္ခလုပ္ကုိႏွိပ္ကာ ေမးခြန္းေမးရန္ျဖစ္သည္။
သူက ခဏမွ်စဥ္းစားၿပီး ေနာက္
“ကမၻာႀကီးဘယ္လုိစတင္ျဖစ္ေပၚလာပါသလဲ”
ကြန္ျပဴတာက ခ်က္ခ်င္းအေျဖေပးသည္။
“ကမၻာဦးက်မ္းကုိ ဖတ္ပါ” ဟူသတည္း။
ဆုိး
Friday, December 14, 2012
စံခ်ိန္မျပည့္ေသးလုိ႔
ရုတ္တရက္ခရီးထြက္ဖုိ႔ရန္ ကိစၥေပၚလာေသာဘုန္းေတာ္ႀကီးတစ္ပါးဟာ မိမိထံအာပတ္လာေျဖ
မည့္ အသင္းသားမ်ားကုိ ဒီအတုိင္းျပန္မလႊတ္ခ်င္သည့္အတြက္ သူငယ္ခ်င္းရဗိၺဆရာဦးတစ္ဦးထံ
အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ေလသည္။ သူငယ္ခ်င္းရဗိၺဆရာကလည္း ျဖစ္ႏုိင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္းျငင္ဆုိေသာ
အခါ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက “ လြယ္ပါတယ္သူငယ္ခ်င္းရာ။ အခုဒုိ႔လုပ္တာ မင္းခဏေလာက္ေလ့လာလုိက္ရင္
ခဏေလးနဲ႕မင္းတတ္သြားပါလိမ့္မယ္” လုိ႔ေျပာလုိက္ပါတယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာပဲအမ်ိဳသမီးႀကီးတစ္ဦးဟာ ငုိေၾကြးရင္း၀င္လာကာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင့္အျပန္အလွန္
စကားေျပာတာကုိ ၾကားလုိက္ရပါတယ္။
အမ်ိဳးသမီး - ဖာသာရွင္ ကၽြန္မအျပစ္ျပဳမိပါတယ္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီး - ဘယ္လုိအျပစ္မ်ိဳးျပဳမိတာတုန္း။
အမ်ိဳးသမီး - ကၽြန္မသူမ်ား ေယာကၤ်ားနဲ႕ေဖာက္ျပန္မိပါတယ္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီး - ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္မွားခဲ့တာလဲ။
အမ်ိဳးသမီး - သုံးႀကိမ္ပါ။
ဘုန္းေတာ္ႀကီး - မယ္ေတာ္ရဲ႕မ်က္ႏွာကုိေထာက္ထားၿပီး ေနာက္ဒါမ်ိဳးမျဖစ္ေစနဲ႕။ ဒီကအျပန္
ဘုရားေက်ာင္းအ၀င္၀ ပုံးထဲမွာ အလွဴေငြ (၅)ေဒၚလာထည့္သြား။
အမ်ိဳးသမီး - ဟုတ္ကဲ့ပါ ဖာသာ။
ေနာက္တစ္ခဏအၾကာမွာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးထပ္ၿပီး၀င္လာျပန္တယ္။
မည့္ အသင္းသားမ်ားကုိ ဒီအတုိင္းျပန္မလႊတ္ခ်င္သည့္အတြက္ သူငယ္ခ်င္းရဗိၺဆရာဦးတစ္ဦးထံ
အကူအညီေတာင္းခံခဲ့ေလသည္။ သူငယ္ခ်င္းရဗိၺဆရာကလည္း ျဖစ္ႏုိင္မည္မဟုတ္ေၾကာင္းျငင္ဆုိေသာ
အခါ ဘုန္းေတာ္ႀကီးက “ လြယ္ပါတယ္သူငယ္ခ်င္းရာ။ အခုဒုိ႔လုပ္တာ မင္းခဏေလာက္ေလ့လာလုိက္ရင္
ခဏေလးနဲ႕မင္းတတ္သြားပါလိမ့္မယ္” လုိ႔ေျပာလုိက္ပါတယ္။
ဒီအခ်ိန္မွာပဲအမ်ိဳသမီးႀကီးတစ္ဦးဟာ ငုိေၾကြးရင္း၀င္လာကာ ဘုန္းေတာ္ႀကီးႏွင့္အျပန္အလွန္
စကားေျပာတာကုိ ၾကားလုိက္ရပါတယ္။
အမ်ိဳးသမီး - ဖာသာရွင္ ကၽြန္မအျပစ္ျပဳမိပါတယ္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီး - ဘယ္လုိအျပစ္မ်ိဳးျပဳမိတာတုန္း။
အမ်ိဳးသမီး - ကၽြန္မသူမ်ား ေယာကၤ်ားနဲ႕ေဖာက္ျပန္မိပါတယ္။
ဘုန္းေတာ္ႀကီး - ဘယ္ႏွစ္ႀကိမ္မွားခဲ့တာလဲ။
အမ်ိဳးသမီး - သုံးႀကိမ္ပါ။
ဘုန္းေတာ္ႀကီး - မယ္ေတာ္ရဲ႕မ်က္ႏွာကုိေထာက္ထားၿပီး ေနာက္ဒါမ်ိဳးမျဖစ္ေစနဲ႕။ ဒီကအျပန္
ဘုရားေက်ာင္းအ၀င္၀ ပုံးထဲမွာ အလွဴေငြ (၅)ေဒၚလာထည့္သြား။
အမ်ိဳးသမီး - ဟုတ္ကဲ့ပါ ဖာသာ။
ေနာက္တစ္ခဏအၾကာမွာ အမ်ိဳးသားတစ္ဦးထပ္ၿပီး၀င္လာျပန္တယ္။
ရထားကုိၾကည့္ၿပီး ခြန္အားယူရတယ္
အသင္းအုပ္ဆရာတစ္ဦးဟာ ေန၀င္ခ်ိန္ေရာက္တုိင္း ရြာနားကျဖတ္သြား တဲ့ရထားတစ္စီးကုိ
ေန႔စဥ္မပ်က္မကြက္သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈေနတတ္ပါတယ္။ ဘာကိစၥ၊ ဘယ္ျပႆနာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ
အေရးႀကီး၊အေရးႀကီး ရထားကုိကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရမွျဖစ္မယ္လုိ႔ ဆရာႀကီးေျပာသည့္အတိုင္း တစ္ရက္မွ
ပ်က္ကြက္တာမရွိဘဲ ရထားကုိသြားၾကည့္လွ်က္ရွိပါတယ္။
ဒါကုိျမင္တဲ့အသင္းသားမ်ားက ဆရာ့ကုိေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး အဓိပၸါယ္မဲ့
လုပ္ရပ္ေတြ လုပ္ေနေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ဆရာဦးေႏွာက္ သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူးလားမသိဘူးလုိ႔
ေမးခြန္းထုတ္သူေတြလည္းရွိတယ္။
ဒါကုိသိတဲ့အခါ ဆရာက “ မင္းတုိ႔အတြက္ ငါတရားေဟာေပးတယ္။ ဥပုသ္စာေျဖေက်ာင္း
ႀကီးကရွင္းျပလုိက္ပါေတာ့တယ္။
ေန႔စဥ္မပ်က္မကြက္သြားေရာက္ၾကည့္႐ႈေနတတ္ပါတယ္။ ဘာကိစၥ၊ ဘယ္ျပႆနာေတြ ဘယ္ေလာက္ပဲ
အေရးႀကီး၊အေရးႀကီး ရထားကုိကၽြန္ေတာ္ေတြ႕ရမွျဖစ္မယ္လုိ႔ ဆရာႀကီးေျပာသည့္အတိုင္း တစ္ရက္မွ
ပ်က္ကြက္တာမရွိဘဲ ရထားကုိသြားၾကည့္လွ်က္ရွိပါတယ္။
ဒါကုိျမင္တဲ့အသင္းသားမ်ားက ဆရာ့ကုိေ၀ဖန္ၾကပါတယ္။ အခ်ိန္ကုန္ခံၿပီး အဓိပၸါယ္မဲ့
လုပ္ရပ္ေတြ လုပ္ေနေၾကာင္းေျပာပါတယ္။ ဆရာဦးေႏွာက္ သိပ္မေကာင္းေတာ့ဘူးလားမသိဘူးလုိ႔
ေမးခြန္းထုတ္သူေတြလည္းရွိတယ္။
ဒါကုိသိတဲ့အခါ ဆရာက “ မင္းတုိ႔အတြက္ ငါတရားေဟာေပးတယ္။ ဥပုသ္စာေျဖေက်ာင္း
မွာလည္း ငါပဲ တာ၀န္ယူၿပီးသင္ၾကားေပးရတယ္။ အသုဘဆုိလည္း ငါကုိယ္တုိင္ပဲ ျမွပ္ေပးရတယ္။ မင္း
တုိ႔အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ့လည္း ငါပဲမဂၤလာေဆာင္ေပးရတယ္။ ရန္ပုံေငြရွာေဖြေရးကိစၥေတြနဲ႕ ဟုိစည္းေ၀း
ဒီစည္းေ၀းဆုိလည္း ငါပဲဦးေဆာင္ေပးရတယ္။ ဒါေၾကာင့္ဒီရထားကုိ တစ္ေန႔တစ္ႀကိမ္ ငါေတြ႕ရမွာျဖစ္မွာ။
ဘာျဖစ္လုိ႕လဲဆုိေတာ့ ဒီရြာမွာ ငါမတြန္းဘဲ ေရြ႕တာဆုိလုိ႔ ဒီရထားတစ္စီးပဲရွိတယ္ ” လုိ႔သင္းအုပ္ဆရာႀကီးကရွင္းျပလုိက္ပါေတာ့တယ္။
Sunday, December 2, 2012
ခရစ္စမတ္ည
ခရစ္စမတ္ည
ဒီဇင္ဘာနံနက္ခင္းတစ္ခုတြင္ ဆရာကုိခ်စ္စရာတစ္ေယာက္ ၿမိဳ႕ထဲလက္ဖက္ရည္ဆုိင္သုိ႔
သြားသည္။ ဆရာကုိခ်စ္စရာေနေသာၿမိဳ႕သည္ သြားစရာ၊လည္စရာ ေထြေထြထူးထူးမရွိလွပါ။ ဗီြဒီယုိ၊
ကာရာအုိေက၊ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ေတြေတာ့ရွိသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္အနီး လမ္းတစ္ေနရာတြင္
Black Board ေပၚတြင္ေရးထားေသာ ရွမ္းထီဟုေခၚေသာ ၃၆ေကာင္ထီအတိတ္စိမ္းေၾကာင့္ ဆရာကုိ
ခ်စ္စရာတစ္ေယာက္ စိတ္ထဲတြင္တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားသည္။ အတိတ္စိမ္းက ခရစ္စမတ္ညတဲ့။ လက္ဖက္
ရည္ဆုိင္ထုိင္ေသာက္ရင္း အတိတ္စိမ္းကုိ စဥ္းစားအေျဖထုတ္ေနမိသည္။ ၃၆ေကာင္ထဲက အေကာင္
တစ္ေကာင္ေကာင္ႏွင့္ ခရစ္စမတညဆုိတဲ့ အတိတ္စိမ္းဘယ္လုိပတ္သက္ေနပါသလဲ။
ခရစ္စမတ္ညဆုိသည္မွာ မဂၤလာရွိေသာည၊ ဖြားျမင္ေတာ္မူေသာ သူငယ္ေတာ္ကုိ ေရႊ၊
ေလာပန္၊ မုရန္ တည္းဟူေသာလက္ေဆာင္မ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ေသာည။
“ ဟာ....ဟုတ္ပီ။ ဒါဆုိရင္ေရႊပါတဲ့သတၱ၀ါပဲျဖစ္ရမယ္။ ေရႊ.....ေရႊငါး........ေရႊငါး...ဟုတ္ပီ။”
၃၆ေကာင္ထီ တစ္ခါမွမထုိးဖူးေသာ ဆရာကုိခ်စ္စရာတစ္ေယာက္ ေရႊငါးကုိထုိးလုိက္သည္။
၃၆ေကာင္ထီဖြင့္ခ်ိန္ ည(၈း၀၀)နာရီ မတုိင္မီည(၇း၀၀)နာရီ ကတည္းက ဆရာကုိခ်စ္စရာတစ္ေယာက္
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ သုိ႔ေရာက္ခဲ့သည္။ သူ႕လုိပင္ ၃၆ေကာင္ထီကုိလာေစာင့္ေနၾကေသာ သူမ်ားႏွင့္
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္တြင္ စည္ကားေနသည္။
ည(၈း၀၀)အခ်ိန္ ေပါက္ေကာင္ဖြင့္ပါၿပီ။ ဆရာကုိခ်စ္စရာေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ ေရႊငါး မဟုတ္ပါ။
ေပါက္ေကာင္က ေမ်ာက္ တဲ့။ တစ္ေယာက္ေသာသူက “ေဟး ေပါက္ၿပီကြ။” ထေအာ္သည္။ “ဟာ
ခရစ္စမတ္ညနဲ႕ ေမ်ာက္ကဘာဆုိင္လဲ” ။ ဆရာကိုခ်စ္စရာတစ္ေယာက္ စိတ္ထဲတြင္မေက်မနပ္ ေရရြတ္
ရင္း ေပါက္ေကာင္ေမ်ာက္ထုိးသူထံသုိ႔သြားရင္း “ဘာေၾကာင့္ေမ်ာက္ထုိးတာလဲ။” ဟုေမးလုိက္သည္။
“ေအာ္ဒါလား။ ဟဲ...ဟဲ....ဆရာရယ္ ခရစ္စမတ္ဆုိတာေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ညေလ။
ခရစ္စမတ္မွာ ေပ်ာ္ၾက၊ ပါးၾက။ စားၾက။ ေသာက္ၾက။ မူးၾကတယ္ေလ။ မူးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕ေမ်ာက္လုိ
ကၾက၊ ခုန္ၾကတယ္မဟုတ္လား။ ဒီအေတြးနဲ႕ေမ်ာက္ကိုထုိးလုိက္တာ။” တဲ့
ေအာ္......ခရစ္စမတ္ညမွာ အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြက ေမ်ာက္နဲ႕တူေနပါလား......
ေဇာ္လွိဳင္(နမၼတူ)
ဒီဇင္ဘာနံနက္ခင္းတစ္ခုတြင္ ဆရာကုိခ်စ္စရာတစ္ေယာက္ ၿမိဳ႕ထဲလက္ဖက္ရည္ဆုိင္သုိ႔
သြားသည္။ ဆရာကုိခ်စ္စရာေနေသာၿမိဳ႕သည္ သြားစရာ၊လည္စရာ ေထြေထြထူးထူးမရွိလွပါ။ ဗီြဒီယုိ၊
ကာရာအုိေက၊ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ ေတြေတာ့ရွိသည္။ လက္ဖက္ရည္ဆုိင္အနီး လမ္းတစ္ေနရာတြင္
Black Board ေပၚတြင္ေရးထားေသာ ရွမ္းထီဟုေခၚေသာ ၃၆ေကာင္ထီအတိတ္စိမ္းေၾကာင့္ ဆရာကုိ
ခ်စ္စရာတစ္ေယာက္ စိတ္ထဲတြင္တစ္မ်ိဳးျဖစ္သြားသည္။ အတိတ္စိမ္းက ခရစ္စမတ္ညတဲ့။ လက္ဖက္
ရည္ဆုိင္ထုိင္ေသာက္ရင္း အတိတ္စိမ္းကုိ စဥ္းစားအေျဖထုတ္ေနမိသည္။ ၃၆ေကာင္ထဲက အေကာင္
တစ္ေကာင္ေကာင္ႏွင့္ ခရစ္စမတညဆုိတဲ့ အတိတ္စိမ္းဘယ္လုိပတ္သက္ေနပါသလဲ။
ခရစ္စမတ္ညဆုိသည္မွာ မဂၤလာရွိေသာည၊ ဖြားျမင္ေတာ္မူေသာ သူငယ္ေတာ္ကုိ ေရႊ၊
ေလာပန္၊ မုရန္ တည္းဟူေသာလက္ေဆာင္မ်ားျဖင့္ ပူေဇာ္ေသာည။
“ ဟာ....ဟုတ္ပီ။ ဒါဆုိရင္ေရႊပါတဲ့သတၱ၀ါပဲျဖစ္ရမယ္။ ေရႊ.....ေရႊငါး........ေရႊငါး...ဟုတ္ပီ။”
၃၆ေကာင္ထီ တစ္ခါမွမထုိးဖူးေသာ ဆရာကုိခ်စ္စရာတစ္ေယာက္ ေရႊငါးကုိထုိးလုိက္သည္။
၃၆ေကာင္ထီဖြင့္ခ်ိန္ ည(၈း၀၀)နာရီ မတုိင္မီည(၇း၀၀)နာရီ ကတည္းက ဆရာကုိခ်စ္စရာတစ္ေယာက္
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ သုိ႔ေရာက္ခဲ့သည္။ သူ႕လုိပင္ ၃၆ေကာင္ထီကုိလာေစာင့္ေနၾကေသာ သူမ်ားႏွင့္
လက္ဖက္ရည္ဆုိင္တြင္ စည္ကားေနသည္။
ည(၈း၀၀)အခ်ိန္ ေပါက္ေကာင္ဖြင့္ပါၿပီ။ ဆရာကုိခ်စ္စရာေမွ်ာ္လင့္ေနေသာ ေရႊငါး မဟုတ္ပါ။
ေပါက္ေကာင္က ေမ်ာက္ တဲ့။ တစ္ေယာက္ေသာသူက “ေဟး ေပါက္ၿပီကြ။” ထေအာ္သည္။ “ဟာ
ခရစ္စမတ္ညနဲ႕ ေမ်ာက္ကဘာဆုိင္လဲ” ။ ဆရာကိုခ်စ္စရာတစ္ေယာက္ စိတ္ထဲတြင္မေက်မနပ္ ေရရြတ္
ရင္း ေပါက္ေကာင္ေမ်ာက္ထုိးသူထံသုိ႔သြားရင္း “ဘာေၾကာင့္ေမ်ာက္ထုိးတာလဲ။” ဟုေမးလုိက္သည္။
“ေအာ္ဒါလား။ ဟဲ...ဟဲ....ဆရာရယ္ ခရစ္စမတ္ဆုိတာေပ်ာ္ရႊင္စရာေကာင္းတဲ့ညေလ။
ခရစ္စမတ္မွာ ေပ်ာ္ၾက၊ ပါးၾက။ စားၾက။ ေသာက္ၾက။ မူးၾကတယ္ေလ။ မူးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႕ေမ်ာက္လုိ
ကၾက၊ ခုန္ၾကတယ္မဟုတ္လား။ ဒီအေတြးနဲ႕ေမ်ာက္ကိုထုိးလုိက္တာ။” တဲ့
ေအာ္......ခရစ္စမတ္ညမွာ အခ်ိဳ႕ေသာသူေတြက ေမ်ာက္နဲ႕တူေနပါလား......
ေဇာ္လွိဳင္(နမၼတူ)
Friday, November 16, 2012
မင္နီ၀ယ္မရလုိ႔
ကြန္ျမဴနစ္ႏုိင္ငံတစ္ခုရဲ႕ ေခ်ာင္က်တဲ့ေနရာတစ္ခုမွာ လစာေကာင္းၿပီး၊ စား၀တ္ေနေရး
ေျပလည္သည့္အလုပ္ရွိေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က အလုပ္သြားလုပ္ရန္
တုိင္ပင္ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ ၀ါဒျဖန္႔ျခင္းလည္းျဖစ္ႏုိင္သည့္အတြက္ တစ္ဦးကအရင္သြားၿပီး အေျခအေန
ကုိေလ့လာၿပီးမွ စာျပန္မည္ဟုအႀကံျပဳၾကသည္။ အေျခအေနေကာင္းလွ်င္ မင္ျပာျဖင့္ေရးၿပီး၊ အေျခ
အေနမေကာင္းလွ်င္ မင္နီျဖင့္စာေရးၿပီး ေပးပုိ႔ရန္ အခ်ိန္းအခ်က္ျပဳလုပ္ထားၾကသည္။ ထုိေနာက္
သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးမွာ ထုိေဒသသုိ႔ အလုပ္အကုိင္သြားရွာရန္ထြက္သြားေလသည္။
ထုိေနာက္သူငယ္ခ်င္းထံမွ ျပန္စာရေလသည္။ “ဤေဒသသည္ အေျခအေန အလြန္
ေကာင္းပါသည္။ က်န္းမာေရး၊ လုံၿခံဳေရး၊ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး ဘာမွေျပာစရာမရွိ၊ ေနရာထုိင္ခင္း
ေစ်းဆုိင္ကႏၷား ၊ အစားအေသာက္အ၀တ္အထည္ ၊ လုိေလေသးမရွိ ။ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးထက္ပင္ သာပါ
သည္။ မင္နီတစ္ခုပဲ ၀ယ္လုိ႔မရတာပါ။ ” ဟုစာျပန္ေလသည္။
ေျပလည္သည့္အလုပ္ရွိေၾကာင္း ၾကားသိရသည္။ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္က အလုပ္သြားလုပ္ရန္
တုိင္ပင္ၾကသည္။ သုိ႔ေသာ္ ၀ါဒျဖန္႔ျခင္းလည္းျဖစ္ႏုိင္သည့္အတြက္ တစ္ဦးကအရင္သြားၿပီး အေျခအေန
ကုိေလ့လာၿပီးမွ စာျပန္မည္ဟုအႀကံျပဳၾကသည္။ အေျခအေနေကာင္းလွ်င္ မင္ျပာျဖင့္ေရးၿပီး၊ အေျခ
အေနမေကာင္းလွ်င္ မင္နီျဖင့္စာေရးၿပီး ေပးပုိ႔ရန္ အခ်ိန္းအခ်က္ျပဳလုပ္ထားၾကသည္။ ထုိေနာက္
သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးမွာ ထုိေဒသသုိ႔ အလုပ္အကုိင္သြားရွာရန္ထြက္သြားေလသည္။
ထုိေနာက္သူငယ္ခ်င္းထံမွ ျပန္စာရေလသည္။ “ဤေဒသသည္ အေျခအေန အလြန္
ေကာင္းပါသည္။ က်န္းမာေရး၊ လုံၿခံဳေရး၊ သက္သာေခ်ာင္ခ်ိေရး ဘာမွေျပာစရာမရွိ၊ ေနရာထုိင္ခင္း
ေစ်းဆုိင္ကႏၷား ၊ အစားအေသာက္အ၀တ္အထည္ ၊ လုိေလေသးမရွိ ။ ၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးထက္ပင္ သာပါ
သည္။ မင္နီတစ္ခုပဲ ၀ယ္လုိ႔မရတာပါ။ ” ဟုစာျပန္ေလသည္။
ေကာင္းကင္ဘုံမွဘုရားသခင္ထံသုိ႔
တစ္ခါက “ေကာင္းကင္ဘုံမွ ဘုရားသခင္ထံသုိ႔ ” ဟု လိပ္စာတပ္ထားေသာ စာတစ္ေစာင္
စာတုိက္သုိ႔ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ စာတုိက္လုပ္သားတစ္ဦးမွ ထုိစာအားဖြင့္၍ေဖာက္ဖတ္လုိက္ရာေအာက္
ပါအတုိင္းေရးထားသည္။ “ ဘုရားသခင္၊ တပည့္ေတာ္ အႀကပ္အတည္းေတြ႕ေနရပါ၍ ေပါင္ (၃၀)ေလာက္
ထားေလသည္။ သူတစ္ပါးအား ကူညီတတ္သည့္စာတုိက္လုပ္သားက စာေရးသူ၏အခက္အခဲ ကုိကုိယ္
ခ်င္းစာနားလည္မိၿပီး၊ မိမိ၏လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္ စာတုိက္လုပ္သားသူငယ္ခ်င္းမ်ားကုိ အက်ိဳးအေၾကာင္း
ေျပာျပၿပီး၊ အလွဴခံေလသည္။ စာတုိက္လုပ္သားတုိ႔သည္ တတ္ႏုိင္သမွ်ထည့္၀င္ၾကၿပီး၊ အားလုံးစုစုေပါင္း
(၁၂)ေပါင္ရရွိေလသည္။ ထုိေနာက္ အဆုိပါစာပုိ႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္ထံသုိ႔ေပးပုိ႔လုိက္ေလသည္။
မၾကာမီ စာတုိက္သုိ႔ “ ေကာင္းကင္ဘုံမွ ဘုရားသခင္ထံသုိ႔” ဟူ၍ စာတစ္ေစာင္ထပ္ေရာက္ရွိ
စာတုိက္သုိ႔ေရာက္လာခဲ့ပါတယ္။ စာတုိက္လုပ္သားတစ္ဦးမွ ထုိစာအားဖြင့္၍ေဖာက္ဖတ္လုိက္ရာေအာက္
ပါအတုိင္းေရးထားသည္။ “ ဘုရားသခင္၊ တပည့္ေတာ္ အႀကပ္အတည္းေတြ႕ေနရပါ၍ ေပါင္ (၃၀)ေလာက္
ေငြလုိအပ္ေနပါတယ္။ ေပါင္ (၃၀) ေပးသနားေတာ္မူပါက တပည့္ေတာ္ ညတုိင္းဘုရားရွိခုိးပါမယ္။ တနဂၤ
ေႏြေန႔တုိင္း ဘုရားေက်ာင္းသြား၍ ခရစ္ယာန္ေကာင္းတစ္ေယာက္ျဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားပါမယ္။ ” ဟုေရးသားထားေလသည္။ သူတစ္ပါးအား ကူညီတတ္သည့္စာတုိက္လုပ္သားက စာေရးသူ၏အခက္အခဲ ကုိကုိယ္
ခ်င္းစာနားလည္မိၿပီး၊ မိမိ၏လုပ္ေဖာ္ေဆာင္ဖက္ စာတုိက္လုပ္သားသူငယ္ခ်င္းမ်ားကုိ အက်ိဳးအေၾကာင္း
ေျပာျပၿပီး၊ အလွဴခံေလသည္။ စာတုိက္လုပ္သားတုိ႔သည္ တတ္ႏုိင္သမွ်ထည့္၀င္ၾကၿပီး၊ အားလုံးစုစုေပါင္း
(၁၂)ေပါင္ရရွိေလသည္။ ထုိေနာက္ အဆုိပါစာပုိ႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္ထံသုိ႔ေပးပုိ႔လုိက္ေလသည္။
မၾကာမီ စာတုိက္သုိ႔ “ ေကာင္းကင္ဘုံမွ ဘုရားသခင္ထံသုိ႔” ဟူ၍ စာတစ္ေစာင္ထပ္ေရာက္ရွိ
လာသည္။ စာကုိဖြင့္ၾကည့္ရာ- “ ဘုရားသခင္ေပး သနားေသာေငြ (၁၂)ေပါင္အတြက္ အထူးပဲေက်းဇူးတင္
ပါတယ္။ တပည့္ေတာ္မွာ ေပါင္(၃၀) တကယ္လုိအပ္လုိ႔ေတာင္းခံျခင္းျဖစ္သည္။ ဘုရားသခင္တကယ္ေပး
မည္ဟူ၍လည္းယုံၾကည္ပါသည္။ သုိ႔ေသာ္ယခု (၁၂)ေပါင္သာေရာက္ရွိလာသည့္အတြက္ က်န္ေငြေတြကုိ
စာတုိက္က “သူခုိး” ေတြ “ဘုန္း” လုိက္ၿပီထင္ပါတယ္ ဘုရား” ဟူ၍ စာကိုဖတ္ရေလသည္။
Tuesday, November 6, 2012
Wednesday, September 26, 2012
ကရုဏာရွင္
ကရုဏာရွင္
သူေဌးတစ္ေယာက္ဟာသူဇိမ္ခံကားနဲ႔အျပင္ထြက္္လာတုန္းလမ္းေဘးမွာျမက္စားေနတဲ့သူတစ္
ေယာက္ကုိျမင္လုိက္ရသတဲ့။ဒါနဲ႔ဒရုိင္ဘာကုိရပ္ခုိင္းၿပီး“ေဟ့လူဘာျဖစ္လုိ႔ျမက္ေတြစားေနတာလဲဗ်”ဆုိ
ၿပီးေမးလုိက္တယ္။အဲဒီလူက“ကၽြန္ေတာ့္မွစားေသာက္စရာပုိက္ဆံမွမရွိတာ”ဟုျပန္ေျဖလုိက္တယ္။
သူေဌးက“ဒါဆုိကၽြန္ေတာ့္အိမ္လုိက္ခဲ့ဗ် ာ”ဆုိၿပီးေခၚဖိတ္လုိက္သတဲ့။သူဆင္းရဲကလည္း၀မ္းသာၿပီ၊
“ကၽြန္ေတာ္အိမ္မွာမိန္းမနဲ႔ကေလးေလးေယာက္က်န္ေသးတယ္”လုိ႔ေျပာပါတယ္။သူေဌးကလည္း
“ဒါဆုိရင္အားလုံးကုိေခၚခဲ့လုိက္”ဆုိၿပီးကားေပၚေခၚသြားလုိက္တယ္။လမ္းေပၚေရာက္ေတာ့သူဆင္းရဲက
“ဆရာကအရမ္းၾကင္နာတတ္တာပဲ။ကၽြန္ေတာ္တုိ႕မိသားစုအားလုံးကုိအခုလုိေခၚဖိတ္တဲ့အတြက္
ေက်းဇူးတင္မဆုံးပါဘူးလုိ႔”ေျပာပါတယ္။ဒါနဲကသူေဌးက“မဟုတ္ဘူးဗ်၊ကၽြန္ေတာ္အိမ္မွာျမက္ေတြ
သုံးေပေလာက္ရွည္ေနလုိ႔ေခၚလုိက္တာဗ်”ဆုိၿပီးျပန္ေျပာလုိက္တယ္
သူေဌးတစ္ေယာက္ဟာသူဇိမ္ခံကားနဲ႔အျပင္ထြက္္လာတုန္းလမ္းေဘးမွာျမက္စားေနတဲ့သူတစ္
ေယာက္ကုိျမင္လုိက္ရသတဲ့။ဒါနဲ႔ဒရုိင္ဘာကုိရပ္ခုိင္းၿပီး“ေဟ့လူဘာျဖစ္လုိ႔ျမက္ေတြစားေနတာလဲဗ်”ဆုိ
ၿပီးေမးလုိက္တယ္။အဲဒီလူက“ကၽြန္ေတာ့္မွစားေသာက္စရာပုိက္ဆံမွမရွိတာ”ဟုျပန္ေျဖလုိက္တယ္။
သူေဌးက“ဒါဆုိကၽြန္ေတာ့္အိမ္လုိက္ခဲ့ဗ် ာ”ဆုိၿပီးေခၚဖိတ္လုိက္သတဲ့။သူဆင္းရဲကလည္း၀မ္းသာၿပီ၊
“ကၽြန္ေတာ္အိမ္မွာမိန္းမနဲ႔ကေလးေလးေယာက္က်န္ေသးတယ္”လုိ႔ေျပာပါတယ္။သူေဌးကလည္း
“ဒါဆုိရင္အားလုံးကုိေခၚခဲ့လုိက္”ဆုိၿပီးကားေပၚေခၚသြားလုိက္တယ္။လမ္းေပၚေရာက္ေတာ့သူဆင္းရဲက
“ဆရာကအရမ္းၾကင္နာတတ္တာပဲ။ကၽြန္ေတာ္တုိ႕မိသားစုအားလုံးကုိအခုလုိေခၚဖိတ္တဲ့အတြက္
ေက်းဇူးတင္မဆုံးပါဘူးလုိ႔”ေျပာပါတယ္။ဒါနဲကသူေဌးက“မဟုတ္ဘူးဗ်၊ကၽြန္ေတာ္အိမ္မွာျမက္ေတြ
သုံးေပေလာက္ရွည္ေနလုိ႔ေခၚလုိက္တာဗ်”ဆုိၿပီးျပန္ေျပာလုိက္တယ္
Subscribe to:
Posts (Atom)