ကၽြန္မငယ္စဥ္ကမၾကာခဏ ၾကားဖူးသည္မွာ ကၽြန္မတုိ႔၏ အဘုိးသည္ ဆယ္ဘုိ႔တစ္ဘုိ႔ႏွင့္ အဦးသီးကုိ ဘုရားအတြက္ ေပးလွဴသည္တဲ့။ ကၽြန္မ အလုပ္၀င္သည့္အခါ ကၽြန္မဖခင္က ပထမဦးဆုံးရသည့္ လစာကုိ အသင္းေတာ္သုိ႔ အားလုံးေပးလွဴ ေစၿပီး၊ ထုိလအတြက္ စားေသာက္ရန္ ေငြပုိ႔ေပးခဲ့ပါသည္။ ဆယ္ဘုိ႔တစ္ဘုိ႔ကုိ အၿမဲေပးလွဴ ရန္ ႏႈိးေဆာ္ခဲ့ပါသည္။
တစ္ေန႔ အသင္းေတာ္တစ္ပါး၏ ၀တ္ျပဳ ကုိးကြယ္ျခင္း ေၾကညာခ်ိန္တြင္ ဆယ္ဘုိ႔တစ္ဘုိ႔ အလွဴေငြကုိ အသင္းေတာ္သုိ႔ မေပးဘဲ ေဆာက္လုပ္ေရး အေဆာက္အဦ သုိ႔ ေပးလွဴ ၾကရန္ အသင္းေတာ္ ေကာင္စီက ဆုံးျဖတ္ေၾကာင္း ေျပာၾကားေလသည္။ ကၽြန္မစိတ္ထဲမွာ မေက်လည္ပါ။ အသင္းေတာ္ အေဆာက္အဦအတြက္သည္ ကၽန္ဆယ္ဘို႔ ကုိးဘုိ႔ထဲမွ ေပးလွဴ ရမည္ဟု နားလည္ထားေသာ ေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။
ကၽြန္မသည္လည္း အဖသင္းအုပ္ဆရာႏွင့္ ေဆြးေႏြးေျပာဆုိ ေသာအခါ ဆယ္ဘုိ႔တစ္ဘုိ႔ပင္ မေပးလွဴ ၾကဘဲ အေဆာက္အဦအတြက္ ေငြလုိ၍ ဤသုိ႔ဆုံးျဖတ္ရျခင္း ျဖစ္ေၾကာင္း ရွင္းျပပါသည္။ ထုိျပင္ က်မ္းကုိးစာအုပ္၌ ပါေသာ ဆယ္ဘုိ႔တစ္ဘုိ႔ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ က်မ္းခ်က္မ်ားကုိ ေထာက္ျပကာ ဆယ္ဘုိ႔ တစ္ဘုိ႔အလွဴကုိ မည္သုိ႔လွဴ ဒန္းသင့္သည္ကုိ ရွေဖြရာ အဘအိမ္ေတာ္၊ ေလ၀ိ၊ မိဘမဲ့ႏွင့္ မုဆုိးမမ်ား၊ သီခ်င္း သည္မ်ားအတြက္ ေပးလွဴ ရန္ ေဖာ္ျပထားေၾကာင္း သိရေလသည္။ ထုိျပင္ ဆယ္ဘုိ႔တစ္ဘုိ႔မက လွဴ ဒန္းရန္ က်မ္းစာက ေျပာေနသကဲ့သုိ႔ ခံစားရပါသည္။






